ข้อ ๔ ในกำรพิจำรณำว่ำที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้ำงใดเป็นที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้ำงที่ทิ้งไว้ว่ำงเปล่ำ หรือที่ไม่ได้ทำประโยชน์ตำมควรแก่สภำพ ให้คำนึงถึงสิ่งแวดล้อม สภำพภูมิประเทศ สภำพดิน ควำมลำดชันของพื้นดิน และกำรทำประโยชน์ของที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้ำง ในบริเวณใกล้เคียง ให้ไว้ ณ วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖2 พลเอกอนุพงษ์ เผ่ำจินดำ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงมหาดไทย เลม่ ๑๓๖ ตอนที่ ๑๔๑ ก หนา้ ๙ ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ ธันวาคม ๒๕๖๒ หมำยเหตุ :- เหตุผลในกำรประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๗ วรรคสี่ แห่งพระรำชบัญญัติ ภำษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้ำง พ.ศ. ๒๕๖๒ บัญญัติให้ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้ำงที่ทิ้งไว้ว่ำงเปล่ำหรือไม่ได้ทำประโยชน์ ตำมควรแก่สภำพให้เป็นไปตำมหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวง สมควรกำหนดหลักเกณฑ์ของที่ดินหรือ สิ่งปลูกสร้ำงที่ทิ้งไว้ว่ำงเปล่ำหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตำมควรแก่สภำพ เพื่อให้เกิดควำมชัดเจนแก่ผู้มีหน้ำที่ เสียภำษี จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คลังกฎหมาย / กฎกระทรวงกำหนดที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ทิ้งไว้ว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตามควรแก่สภาพ พ.ศ. 2562
กฎกระทรวงกำหนดที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ทิ้งไว้ว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตามควรแก่สภาพ พ.ศ. 2562 · 2562มาตรา ๔
ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2562 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม
ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน
ที่มาของตัวบทนี้
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:3f70c659d62a… · 2026-08-23