การใช้ทรัพยากรน้าสาธารณะ แบ่งเป็นสามประเภท คือ

(๑) การใช้น้าประเภทที่หนึ่ง ได้แก่ การใช้ทรัพยากรน้าสาธารณะเพื่อการด้ารงชีพ การอุปโภคบริโภคในครัวเรือน การเกษตรหรือการเลียงสัตว์เพื่อยังชีพ การอุตสาหกรรมในครัวเรือน การรักษาระบบนิเวศ จารีตประเพณี การบรรเทาสาธารณภัย การคมนาคม และการใช้น้าใน ปริมาณเล็กน้อย

(๒) การใช้น้าประเภทที่สอง ได้แก่ การใช้ทรัพยากรน้าสาธารณะเพื่อการอุตสาหกรรม อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การผลิตพลังงานไฟฟ้า การประปาและกิจการอื่น

(๓) การใช้น้าประเภทที่สาม ได้แก่ การใช้ทรัพยากรน้าสาธารณะเพื่อกิจการขนาดใหญ่ ที่ใช้น้าปริมาณมาก หรืออาจก่อให้เกิดผลกระทบข้ามลุ่มน้า หรือครอบคลุมพืนที่อย่างกว้างขวาง ลักษณะหรือรายละเอียดการใช้น้าแต่ละประเภทตาม (๑) (๒) และ

(๓) ให้เป็นไป ตามที่ก้าหนดในกฎกระทรวงที่ออกโดยนายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของ กนช. การออกกฎกระทรวงตามวรรคสอง จะต้องจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนก่อน

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2561 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:0bf7faaa436f · 2026-08-23

พระราชบัญญัติทรัพยากรน้ำ พ.ศ. 2561 มาตรา ๔๑