๒. ทุกอุทเทส
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระอภิธรรมปิฎก ปุคคลบัญญัติ ๒. ทุกอุทเทส ๒. ทุกอุทเทส หมวดว่าด้วยบุคคล ๒ จำพวก
บุคคล ๒ จำพวก คือ ๑. บุคคลผู้มักโกรธ บุคคลผู้ผูกโกรธ (๔๕-๔๖) ๒. บุคคลผู้มักลบหลู่ บุคคลผู้ตีเสมอ (๔๗-๔๘) ๓. บุคคลผู้มีความริษยา บุคคลผู้มีความตระหนี่ (๔๙-๕๐) ๔. บุคคลผู้โอ้อวด บุคคลผู้มีมายา (๕๑-๕๒) ๕. บุคคลผู้ไม่มีหิริ บุคคลผู้ไม่มีโอตตัปปะ (๕๓-๕๔) ๖. บุคคลผู้ว่ายาก บุคคลผู้มีมิตรชั่ว (๕๕-๕๖) ๗. บุคคลผู้ไม่คุ้มครองทวารในอินทรีย์ บุคคลผู้ไม่รู้จักประมาณในการ บริโภค (๕๗-๕๘) ๘. บุคคลผู้มีสติหลงลืม บุคคลผู้ไม่มีสัมปชัญญะ (๕๙-๖๐) ๙. บุคคลผู้มีศีลวิบัติ บุคคลผู้มีทิฏฐิวิบัติ (๖๑-๖๒) ๑๐. บุคคลผู้มีสังโยชน์ในภายใน บุคคลผู้มีสังโยชน์ในภายนอก (๖๓-๖๔) ๑๑. บุคคลผู้ไม่มักโกรธ บุคคลผู้ไม่ผูกโกรธ (๖๕-๖๖) ๑๒. บุคคลผู้ไม่ลบหลู่ บุคคลผู้ไม่ตีเสมอ (๖๗-๖๘) ๑๓. บุคคลผู้ไม่ริษยา บุคคลผู้ไม่ตระหนี่ (๖๙-๗๐) ๑๔. บุคคลผู้ไม่โอ้อวด บุคคลผู้ไม่มีมายา (๗๑-๗๒) ๑๕. บุคคลผู้มีหิริ บุคคลผู้มีโอตตัปปะ (๗๓-๗๔) ๑๖. บุคคลผู้ว่าง่าย บุคคลผู้มีมิตรดี (๗๕-๗๖) ๑๗. บุคคลผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ บุคคลผู้รู้ประมาณในการบริโภค (๗๗-๗๘) ๑๘. บุคคลผู้มีสติตั้งมั่น บุคคลผู้มีสัมปชัญญะ (๗๙-๘๐) ๑๙. บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยศีล บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยทิฏฐิ (๘๑-๘๒) ๒๐. บุคคลผู้หาได้ยากในโลก ๒ จำพวก (๘๓)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๖ หน้า : ๑๓๙}
พระอภิธรรมปิฎก ปุคคลบัญญัติ ๓. ติกอุทเทส ๒๑. บุคคลผู้ให้อิ่มได้ยาก ๒ จำพวก (๘๔) ๒๒. บุคคลผู้ให้อิ่มได้ง่าย ๒ จำพวก (๘๕) ๒๓. อาสวะของบุคคล ๒ จำพวกเหล่าไหนย่อมเพิ่มพูน (๘๖) ๒๔. อาสวะของบุคคล ๒ จำพวกเหล่าไหนย่อมไม่เพิ่มพูน (๘๗) ๒๕. บุคคลผู้มีอัธยาศัยเลว บุคคลผู้มีอัธยาศัยประณีต (๘๘-๘๙) ๒๖. บุคคลผู้อิ่มแล้ว บุคคลผู้ทำคนอื่นให้อิ่ม (๙๐) ทุกอุทเทส จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๖ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๓ ธาตุกถา-ปุคคลบัญญัติปกรณ์ ทุกมาติกา
รูปกฺขนฺโธ จ สญฺญากฺขนฺโธ จ ทฺวีหิ ขนฺเธหิ เอกาทสหายตเนหิ เอกาทสหิ ธาตูหิ สงฺคหิตา ฯ กตีหิ อสงฺคหิตา ฯ ตีหิ ขนฺเธหิ เอเกนายตเนน สตฺตหิ ธาตูหิ อสงฺคหิตา ฯ
บุคคล ๒ จำพวก บุคคลผู้มักโกรธ บุคคลผู้ผูกโกรธ บุคคลผู้ลบหลู่บุญคุณของผู้อื่น บุคคลผู้ตีเสมอผู้อื่น บุคคลผู้มีความริษยา บุคคลผู้มีความตระหนี่ บุคคลผู้โอ้อวด บุคคลผู้มีมารยา บุคคลผู้ไม่มีหิริ บุคคลผู้ไม่มีโอตตัปปะ บุคคลผู้ว่ายาก บุคคลผู้มีมิตรชั่ว บุคคลผู้มีทวารอันไม่คุ้มครองแล้วในอินทรีย์ทั้งหลาย บุคคลผู้ไม่รู้ประมาณในโภชนะ บุคคลผู้มีสติหลง บุคคลผู้ไม่มีสัมปชัญญะ บุคคลผู้มีศีลวิบัติ บุคคลผู้มีทิฐิวิบัติ บุคคลผู้มีสัญโญชน์ในภายใน บุคคลผู้มีสัญโญชน์ในภายนอก บุคคลผู้ไม่มักโกรธ บุคคลผู้ไม่ผูกโกรธ บุคคลผู้ไม่ลบหลู่บุญคุณของผู้อื่น บุคคลผู้ไม่ตีเสมอผู้อื่น บุคคลผู้ไม่มีความริษยา บุคคลผู้ไม่มีความตระหนี่ บุคคลผู้ไม่โอ้อวด บุคคลผู้ไม่มีมารยา บุคคลผู้มีหิริ บุคคลผู้มีโอตตัปปะ บุคคลผู้ว่าง่าย บุคคลผู้มีมิตรดี บุคคลผู้มีทวารอันคุ้มครองแล้วในอินทรีย์ทั้งหลาย บุคคลผู้รู้ประมาณในโภชนะ บุคคลผู้มีสติตั้งมั่น บุคคลผู้มีสัมปชัญญะ บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยศีล บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฐิ บุคคล ๒ จำพวกที่หาได้ยากในโลก บุคคล ๒ จำพวกที่ให้อิ่มได้ยาก บุคคล ๒ จำพวกที่ให้อิ่มได้ง่าย อาสวะย่อมเจริญแก่บุคคล ๒ จำพวก อาสวะย่อมไม่เจริญแก่บุคคล ๒ จำพวก บุคคลผู้มีอัธยาศัยเลว บุคคลผู้มีอัธยาศัยประณีต บุคคลผู้อิ่มแล้ว บุคคลผู้ให้คนอื่นอิ่ม ทุกมาติกา จบ