Cetanākaraṇīyasutta
A virtuous person need not make a wish; it is natural for the path to flow on.
ฉบับหลวงเจตนาสูตร
ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง
ข้อ ๒๐๙ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้มีศีล สมบูรณ์ด้วยศีลไม่ต้องทำด้วยเจตนาว่า ขอความไม่เดือดร้อนจงเกิดขึ้นแก่เราเถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ความไม่เดือดร้อนเกิดขึ้นแก่ บุคคลผู้มีศีล สมบูรณ์ด้วยศีลนี้ เป็นธรรมดา ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ไม่มีความเดือดร้อน ไม่ต้องทำด้วยเจตนาว่า ขอความปราโมทย์จงเกิดขึ้นแก่เราเถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ความ ปราโมทย์เกิดขึ้นแก่บุคคลผู้ไม่มีความเดือดร้อนนี้ เป็นธรรมดา ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้มี
เล่ม ๒๔ · หน้า ๒๙๐ความปราโมทย์ไม่ต้องทำด้วยเจตนาว่า ขอปีติจงเกิดขึ้นแก่เราเถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ปีติ เกิดขึ้นแก่บุคคลผู้มีความปราโมทย์นี้ เป็นธรรมดา ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้มีใจประกอบด้วยปีติ ไม่ต้องทำด้วยเจตนาว่า ขอกายของเราจงสงบเถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่กายของบุคคลผู้มีใจ ประกอบด้วยปีติสงบนี้ เป็นธรรมดาดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้มีกายสงบแล้ว ไม่ต้องทำด้วย เจตนาว่า ขอเราจงเสวยสุขเถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้มีกายสงบแล้วเสวยสุขนี้ เป็นธรรมดาดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้มีสุข ไม่ต้องทำด้วยเจตนาว่า ขอจิตของเราจงตั้งมั่นเถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่จิตของบุคคลผู้มีสุขตั้งมั่นนี้ เป็นธรรมดา ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ผู้มีจิตตั้งมั่น ไม่ต้องทำด้วยเจตนาว่า ขอเราจงรู้จงเห็นตามเป็นจริงเถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้มีจิตตั้งมั่นแล้วรู้เห็นตามเป็นจริงนี้เป็นธรรมดา ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้รู้เห็น ตามเป็นจริง ไม่ต้องทำด้วยเจตนาว่า ขอเราจงเบื่อหน่ายเถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้รู้เห็น ตามเป็นจริงเบื่อหน่ายนี้ เป็นธรรมดา ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้เบื่อหน่าย ไม่ต้องทำด้วยเจตนาว่า ขอเราจงคลายกำหนัดเถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้เบื่อหน่ายคลายกำหนัดนี้ เป็นธรรมดา ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้มีจิตคลายกำหนัดแล้วไม่ต้องทำด้วยเจตนาว่า ขอเราจงทำให้แจ้งซึ่ง วิมุตติญาณทัสนะเถิด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลคลายกำหนัดแล้วทำให้แจ้งซึ่งวิมุตติญาณ ทัสนะนี้ เป็นธรรมดาดูกรภิกษุทั้งหลาย วิราคะมีวิมุตติญาณทัสนะเป็นผล มีวิมุตติญาณทัสสนะ เป็นอานิสงส์ นิพพิทามีวิราคะเป็นผล มีวิราคะเป็นอานิสงส์ ยถาภูตญาณทัสสนะมีนิพพิทาเป็นผล มีนิพพิทาเป็นอานิสงส์ สมาธิมียถาภูตญาณทัสนะเป็นผลมียถาภูตญาณทัสนะเป็นอานิสงส์ สุขมีสมาธิเป็นผล มีสมาธิเป็นอานิสงส์ปัสสัทธิมีสุขเป็นผล มีสุขเป็นอานิสงส์ ปีติมีปัสสัทธิ เป็นผล มีปัสสัทธิเป็นอานิสงส์ ความปราโมทย์มีปีติเป็นผล มีปีติเป็นอานิสงส์ ความไม่ เดือดร้อนมีความปราโมทย์เป็นผล มีความปราโมทย์เป็นอานิสงส์ ศีลที่เป็นกุศลมีความไม่ เดือดร้อนเป็นผล มีความไม่เดือดร้อนเป็นอานิสงส์ ด้วยประการดังนี้แลดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรมทั้งหลายย่อมหลั่งไหลไปสู่ธรรมทั้งหลาย ธรรมทั้งหลายย่อมยังธรรมทั้งหลายให้บริบูรณ์ เพื่อการถึงฝั่ง (คือนิพพาน) จากสถานอันมิใช่ฝั่ง (คือสังสารวัฏ) ด้วยประการฉะนี้แล ฯ
จบสูตรที่ ๒
- 0.1
Aṅguttara Nikāya 11.2
Numbered Discourses 11.2
- 0.2
1. Nissayavagga
1. Dependence
Cetanākaraṇīyasutta
Making a Wish
- 1.1
“Sīlavato, bhikkhave, sīlasampannassa na cetanāya karaṇīyaṁ:
“Mendicants, an ethical person, who has fulfilled ethical conduct, need not make a wish:
- 1.2
‘avippaṭisāro me uppajjatū’ti.
‘May I have no regrets!’
- 1.3
Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ sīlavato sīlasampannassa avippaṭisāro uppajjati.
It’s only natural that an ethical person has no regrets.
- 2.1
Avippaṭisārissa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:
When you have no regrets you need not make a wish:
- 2.2
‘pāmojjaṁ me uppajjatū’ti.
‘May I feel joy!’
- 2.3
Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ avippaṭisārissa pāmojjaṁ uppajjati.
It’s only natural that joy springs up when you have no regrets.
- 3.1
Pamuditassa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:
When you feel joy you need not make a wish:
- 3.2
‘pīti me uppajjatū’ti.
‘May I experience rapture!’
- 3.3
Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ pamuditassa pīti uppajjati.
It’s only natural that rapture arises when you’re joyful.
- 4.1
Pītimanassa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:
When your mind is full of rapture you need not make a wish:
- 4.2
‘kāyo me passambhatū’ti.
‘May my body become tranquil!’
- 4.3
Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ pītimanassa kāyo passambhati.
It’s only natural that your body becomes tranquil when your mind is full of rapture.
- 5.1
Passaddhakāyassa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:
When your body is tranquil you need not make a wish:
- 5.2
‘sukhaṁ vediyāmī’ti.
‘May I feel bliss!’
- 5.3
Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ passaddhakāyo sukhaṁ vediyati.
It’s only natural to feel bliss when your body is tranquil.
- 6.1
Sukhino, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:
When you feel bliss you need not make a wish:
- 6.2
‘cittaṁ me samādhiyatū’ti.
‘May my mind be immersed in samādhi!’
- 6.3
Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ sukhino cittaṁ samādhiyati.
It’s only natural for the mind to become immersed in samādhi when you feel bliss.
- 7.1
Samāhitassa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:
When your mind is immersed in samādhi you need not make a wish:
- 7.2
‘yathābhūtaṁ jānāmi passāmī’ti.
‘May I truly know and see!’
- 7.3
Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ samāhito yathābhūtaṁ jānāti passati.
It’s only natural to truly know and see when your mind is immersed in samādhi.
- 8.1
Yathābhūtaṁ, bhikkhave, jānato passato na cetanāya karaṇīyaṁ:
When you truly know and see you need not make a wish:
- 8.2
‘nibbindāmī’ti.
‘May I grow disillusioned!’
- 8.3
Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ yathābhūtaṁ jānaṁ passaṁ nibbindati.
It’s only natural to grow disillusioned when you truly know and see.
- 9.1
Nibbinnassa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:
When you’re disillusioned you need not make a wish:
- 9.2
‘virajjāmī’ti.
‘May I become dispassionate!’
- 9.3
Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ nibbinno virajjati.
It’s only natural to grow dispassionate when you’re disillusioned.
- 10.1
Virattassa, bhikkhave, na cetanāya karaṇīyaṁ:
When you’re dispassionate you need not make a wish:
- 10.2
‘vimuttiñāṇadassanaṁ sacchikaromī’ti.
‘May I realize the knowledge and vision of freedom!’
- 10.3
Dhammatā esā, bhikkhave, yaṁ viratto vimuttiñāṇadassanaṁ sacchikaroti.
It’s only natural to realize the knowledge and vision of freedom when you’re dispassionate.
- 11.1
Iti kho, bhikkhave, virāgo vimuttiñāṇadassanattho vimuttiñāṇadassanānisaṁso, nibbidā virāgatthā virāgānisaṁsā, yathābhūtañāṇadassanaṁ nibbidatthaṁ nibbidānisaṁsaṁ, samādhi yathābhūtañāṇadassanattho yathābhūtañāṇadassanānisaṁso, sukhaṁ samādhatthaṁ samādhānisaṁsaṁ, passaddhi sukhatthā sukhānisaṁsā, pīti passaddhatthā passaddhānisaṁsā, pāmojjaṁ pītatthaṁ pītānisaṁsaṁ, avippaṭisāro pāmojjattho pāmojjānisaṁso, kusalāni sīlāni avippaṭisāratthāni avippaṭisārānisaṁsāni.
And so, mendicants, the knowledge and vision of freedom is the goal and benefit of dispassion. Dispassion is the goal and benefit of disillusionment. Disillusionment is the goal and benefit of truly knowing and seeing. Truly knowing and seeing is the goal and benefit of immersion. Immersion is the goal and benefit of bliss. Bliss is the goal and benefit of tranquility. Tranquility is the goal and benefit of rapture. Rapture is the goal and benefit of joy. Joy is the goal and benefit of not having regrets. Not having regrets is the goal and benefit of skillful ethics.
- 11.2
Iti kho, bhikkhave, dhammā dhamme abhisandenti, dhammā dhamme paripūrenti apārā pāraṁ gamanāyā”ti.
And so, mendicants, good qualities flow on and fill up from one to the other, for going from the near shore to the far shore.”
- 11.3
Dutiyaṁ.
- แหล่งที่มา
- SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 ·
an11.2 - ฉบับที่ใช้
- Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
- English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
- พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
- สิทธิ์การใช้งาน
- สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ