SN 11.9

Araññāyatanaisisutta

In days gone by, Sakka, lord of gods, and Vepacitti, lord of demons, visited a hermitage of seers. But Vepacitti behaves rudely, while Sakka honors them. However, the seers beg Sakka to leave, on account of the stink of their unwashed bodies. But he says he loves their smell.

ฉบับหลวงอารัญญกสูตรที่ ๙

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้อ ๙สาวัตถีนิทาน ฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว ฤาษีผู้มีศีลมีกัลยาณธรรมมากรูปด้วยกัน อาศัยอยู่ในกุฎีที่มุงบังด้วยใบไม้ในราวป่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะจอมเทวดากับท้าวเวปจิตติจอมอสูรเข้าไปหาฤาษีผู้มีศีลมีกัลยาณธรรมเหล่านั้นถึงที่อยู่ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล ท้าวเวปจิตติจอมอสูรสวมรองเท้าหนาหลายชั้น สะพายดาบ มีผู้กั้นร่มให้ เข้าไปสู่อาศรมทางทวารอันเลิศ เข้าไปใกล้ฤาษีผู้มีศีลมีกัลยาณธรรมเหล่านั้นห่างไม่ถึงวา ดูกรภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแลท้าวสักกะจอมเทวดาทรงถอดฉลองพระบาท ประทานพระขรรค์ให้แก่ผู้อื่น รับสั่งให้ลดฉัตร เสด็จเข้าไปทางอาศรมโดยทางทวารเข้าออก ประทับประคองอัญชลีนมัสการฤาษีผู้มีศีลมีกัลยาณธรรมเหล่านั้นอยู่ใต้ลม ฯ

ข้อ ๘๙๗ดูกรภิกษุทั้งหลาย ลำดับนั้นแล ฤาษีผู้มีศีลมีกัลยาณธรรมเหล่านั้นได้กล่าวกะท้าวสักกะจอมเทวดาด้วยคาถาว่า กลิ่นของพวกฤาษีผู้ประพฤติพรตมานานย่อมจะฟุ้งจากกายไปตามลม ดูกรท้าวสหัสนัยน์ พระองค์จงถอยไปเสียจากที่นี้ ดูกรท้าวเทวราช กลิ่นของพวกฤาษีไม่สะอาด ฯ

เล่ม ๑๕ · หน้า ๒๗๓ท้าวสักกะตรัสตอบว่า กลิ่นของพวกฤาษีผู้ประพฤตพรตมานาน ย่อมจะฟุ้งจากกายไปตามลม ท่านเจ้าข้า พวกข้าพเจ้าต่างก็มุ่งหวังกลิ่นนี้เหมือนกับบุคคลมุ่งหวังระเบียบดอกไม้อันวิจิตรงดงามบนศีรษะ ฉะนั้น ก็พวกเทวดาหามีความสำคัญในกลิ่นของผู้มีศีลนี้ว่าเป็นกลิ่นปฏิกูลไม่ ฯ

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 11.9

    Linked Discourses 11.9

  2. 0.2

    1. Paṭhamavagga

    Chapter One

  3. Araññāyatanaisisutta

    Seers in the Wilderness

  4. 1.1

    Sāvatthiyaṁ.

    At Sāvatthī.

  5. 1.2

    “Bhūtapubbaṁ, bhikkhave, sambahulā isayo sīlavanto kalyāṇadhammā araññāyatane paṇṇakuṭīsu sammanti.

    “Once upon a time, mendicants, several seers who were ethical, of good character, settled in leaf huts in a wilderness region.

  6. 1.3

    Atha kho, bhikkhave, sakko ca devānamindo vepacitti ca asurindo yena te isayo sīlavanto kalyāṇadhammā tenupasaṅkamiṁsu.

    Then Sakka, lord of gods, and Vepacitti, lord of titans, went to those seers.

  7. 1.4

    Atha kho, bhikkhave, vepacitti asurindo paṭaliyo upāhanā ārohitvā khaggaṁ olaggetvā chattena dhāriyamānena aggadvārena assamaṁ pavisitvā te isayo sīlavante kalyāṇadhamme apabyāmato karitvā atikkami.

    Vepacitti put on his lined sandals, strapped on his sword, and, carrying a sunshade, entered the hermitage through the main gate. He walked right past those seers, keeping them at arm’s length.

  8. 1.5

    Atha kho, bhikkhave, sakko devānamindo paṭaliyo upāhanā orohitvā khaggaṁ aññesaṁ datvā chattaṁ apanāmetvā dvāreneva assamaṁ pavisitvā te isayo sīlavante kalyāṇadhamme anuvātaṁ pañjaliko namassamāno aṭṭhāsi.

    Sakka took off his lined sandals, gave his sword to others, and, putting down his sunshade, entered the hermitage through the same gate. He stood downwind of those seers, revering them with cupped palms.

  9. 1.6

    Atha kho, bhikkhave, te isayo sīlavanto kalyāṇadhammā sakkaṁ devānamindaṁ gāthāya ajjhabhāsiṁsu:

    Then those seers addressed Sakka in verse:

  10. 2.1

    ‘Gandho isīnaṁ ciradikkhitānaṁ,

    ‘When seers have been long initiated,

  11. 2.2

    Kāyā cuto gacchati mālutena;

    the odor of their bodies goes with the gale.

  12. 2.3

    Ito paṭikkamma sahassanetta,

    You’d better leave, O thousand-eyed!

  13. 2.4

    Gandho isīnaṁ asuci devarājā’ti.

    The odor of the seers is unclean, king of gods.’

  14. 3.1

    ‘Gandho isīnaṁ ciradikkhitānaṁ,

    ‘When seers have been long initiated,

  15. 3.2

    Kāyā cuto gacchatu mālutena;

    let the odor of their bodies go with the gale.

  16. 3.3

    Sucitrapupphaṁ sirasmiṁva mālaṁ,

    We yearn for this odor, sirs,

  17. 3.4

    Gandhaṁ etaṁ paṭikaṅkhāma bhante;

    like a colorful crown of flowers.

  18. 3.5

    Na hettha devā paṭikūlasaññino’”ti.

    The gods don’t see it as repulsive.’”

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn11.9
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500PDM-1.0
English translation — Bhikkhu SujatoCC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวงPublic domain (term expired) — operator determination
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ