SN 45.11

Paṭhamavihārasutta

The Buddha goes on retreat for a fortnight. When he emerges, he describes his meditation on the conditionality of the eightfold path, which was similar to a practice he did shortly after awakening.

ฉบับหลวงวิหารสูตรที่ ๑ · ว่าด้วยปัจจัยแห่งเวทนา

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

สาวัตถีนิทาน. พระผู้มีพระภาคตรัสกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราปรารถนาจะหลีกเร้นอยู่ตลอดกึ่งเดือน ใครๆ ไม่พึงเข้าไปหาเรา นอกจากภิกษุผู้นำบิณฑบาตไปให้รูปเดียว ภิกษุทั้งหลายรับพระดำรัสของพระผู้มีพระภาคแล้ว ในกึ่งเดือนนี้ไม่มีใครเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค นอกจากภิกษุผู้นำบิณฑบาตไปถวายรูปเดียว.

ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคทรงออกจากที่หลีกเร้นโดยล่วงไปกึ่งเดือนนั้นแล้ว ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมาแล้วตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราแรกตรัสรู้ย่อมอยู่ด้วยวิหารธรรมอันใด เราอยู่แล้วโดยส่วนแห่งวิหารธรรมอันนั้น เรารู้ชัดอย่างนี้ว่า เวทนาย่อมมี เพราะความเห็นผิดเป็นปัจจัยบ้าง เพราะความเห็นชอบเป็นปัจจัยบ้าง เพราะความดำริผิดเป็นปัจจัยบ้าง เพราะความดำริชอบเป็นปัจจัยบ้าง เพราะเจรจาผิดเป็นปัจจัยบ้าง เพราะเจรจาชอบเป็นปัจจัยบ้าง เพราะการงานผิดเป็นปัจจัยบ้าง เพราะการงานชอบเป็นปัจจัยบ้าง เพราะเลี้ยงชีพผิดเป็นปัจจัยบ้าง เพราะเลี้ยงชีพชอบเป็นปัจจัยบ้าง เพราะพยายามผิดเป็นปัจจัยบ้าง เพราะพยายามชอบเป็นปัจจัยบ้าง เพราะความระลึกผิดเป็นปัจจัยบ้าง เพราะความระลึกชอบเป็นปัจจัยบ้าง เพราะความตั้งใจผิดเป็นปัจจัยบ้าง เพราะความตั้งใจชอบเป็นปัจจัยบ้าง เพราะฉันทะเป็นปัจจัยบ้าง เพราะวิตกเป็นปัจจัยบ้าง เพราะสัญญาเป็นปัจจัยบ้าง เพราะฉันทวิตกและสัญญายังไม่สงบเป็นปัจจัยบ้าง เพราะฉันทวิตกและสัญญาสงบเป็นปัจจัยบ้าง เพราะมีความพยายามเพื่อถึงธรรมที่ยังไม่ถึง และเมื่อถึงฐานะนั้นแล้วเป็นปัจจัยบ้าง.

จบ สูตรที่ ๑

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Saṁyutta Nikāya 45.11

    Linked Discourses 45.11

  2. 0.2

    2. Vihāravagga

    2. Meditation

  3. Paṭhamavihārasutta

    Meditation (1st)

  4. 1.1

    Sāvatthinidānaṁ.

    At Sāvatthī.

  5. 1.2

    “Icchāmahaṁ, bhikkhave, aḍḍhamāsaṁ paṭisallīyituṁ.

    “Mendicants, I wish to go on retreat for a fortnight.

  6. 1.3

    Namhi kenaci upasaṅkamitabbo, aññatra ekena piṇḍapātanīhārakenā”ti.

    No-one should approach me, except the one who brings my almsfood.”

  7. 1.4

    “Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paṭissutvā nāssudha koci bhagavantaṁ upasaṅkamati, aññatra ekena piṇḍapātanīhārakena.

    “Yes, sir,” replied those mendicants. And no-one approached him, except the one who brought the almsfood.

  8. 2.1

    Atha kho bhagavā tassa aḍḍhamāsassa accayena paṭisallānā vuṭṭhito bhikkhū āmantesi:

    Then after a fortnight had passed, the Buddha came out of retreat and addressed the mendicants:

  9. 2.2

    “yena svāhaṁ, bhikkhave, vihārena paṭhamābhisambuddho viharāmi, tassa padesena vihāsiṁ.

    “Mendicants, I’ve been practicing part of the meditation I practiced when I was first awakened.

  10. 2.3

    So evaṁ pajānāmi:

    I understand that

  11. 2.4

    ‘micchādiṭṭhipaccayāpi vedayitaṁ;

    there’s feeling conditioned by wrong view

  12. 2.5

    sammādiṭṭhipaccayāpi vedayitaṁ …pe…

    and feeling conditioned by right view. …

  13. 2.6

    micchāsamādhipaccayāpi vedayitaṁ;

    There’s feeling conditioned by wrong immersion,

  14. 2.7

    sammāsamādhipaccayāpi vedayitaṁ;

    and feeling conditioned by right immersion.

  15. 2.8

    chandapaccayāpi vedayitaṁ;

    There’s feeling conditioned by desire.

  16. 2.9

    vitakkapaccayāpi vedayitaṁ;

    There’s feeling conditioned by thought.

  17. 2.10

    saññāpaccayāpi vedayitaṁ;

    There’s feeling conditioned by perception.

  18. 2.11

    chando ca avūpasanto hoti, vitakko ca avūpasanto hoti, saññā ca avūpasantā hoti, tappaccayāpi vedayitaṁ;

    As long as desire, thought, and perception are not stilled, there is feeling conditioned by that.

  19. 2.12

    chando ca vūpasanto hoti, vitakko ca vūpasanto hoti, saññā ca vūpasantā hoti, tappaccayāpi vedayitaṁ;

    When desire, thought, and perception are stilled, there is feeling conditioned by that.

  20. 2.13

    appattassa pattiyā atthi āyāmaṁ, tasmimpi ṭhāne anuppatte tappaccayāpi vedayitan’”ti.

    There is effort to attain the unattained. When that state has been attained, there is also feeling conditioned by that.”

  21. 2.14

    Paṭhamaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · sn45.11
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ