๙. ปฐมปัชชุนนธีตุสูตร

๑๓๑เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา เวสาลิยํ วิหรติ มหาวเน กูฏาคารสาลายํ ฯ อถ โข โกกนทา ปชฺชุนฺนสฺส ธีตา อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา อภิกฺกนฺตวณฺณา เกวลกปฺปํ มหาวนํ โอภาเสตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ ฯ

๑๓๒เอกมนฺตํ ฐิตา โข โกกนทา ปชฺชุนฺนสฺส ธีตา ภควโต สนฺติเก อิมา คาถาโย อภาสิ เวสาลิวเน วิหรนฺตํ อคฺคํ สตฺตสฺส สมฺพุทฺธํ โกกนทาหมสฺมิ อภิวนฺเท โกกนทา ปชฺชุนฺนสฺส ธีตา สุตเมว ปุเร อาสิ ธมฺโม จกฺขุมตานุพุทฺโธ สาหํทานิ สกฺขิ ชานามิ มุนิโน เทสยโต สุคตสฺส เยเกจิ อริยํ ธมฺมํ วิครหนฺตา จรนฺติ ทุมฺเมธา อุเปนฺติ โรรุวํ โฆรํ จิรรตฺตํ ทุกฺขมนุภวนฺติ เย จ โข อริเย ธมฺเม ขนฺติยา อุปสเมน อุเปตา ปหาย มานุสํ เทหํ เทวกายํ ปริปูเรสฺสนฺตีติ ฯ