๑๐. ทุติยปัชชุนนธีตุสูตร

๑๓๓เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา เวสาลิยํ วิหรติ มหาวเน กูฏาคารสาลายํ ฯ อถ โข จุลฺลโกกนทา ปชฺชุนฺนสฺส ธีตา อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา อภิกฺกนฺตวณฺณา เกวลกปฺปํ มหาวนํ โอภาเสตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ ฯ

๑๓๔เอกมนฺตํ ฐิตา โข จุลฺลโกกนทา ปชฺชุนฺนสฺส ธีตา ภควโต สนฺติเก อิมา คาถาโย อภาสิ อิธาคมา วิชฺชุปภาสวณฺณา โกกนทา ปชฺชุนฺนสฺส ธีตา พุทฺธญฺจ ธมฺมญฺจ นมสฺสมานา คาถาวิมา อตฺถวตี อภาสิ พหุนาปิ โข นํ วิภเชยฺยํ ปริยาเยน ตาทิโส ธมฺโม สงฺขิตฺตมตฺถํ ลปยิสฺสามิ ยาวตา เม มนสา ปริยตฺตํ ปาปํ น กยิรา วจสา มนสา กาเยน วา กิญฺจน สพฺพโลเก กาเม ปหาย สติมา สมฺปชาโน ทุกฺขํ น เสเวถ อนตฺถสญฺหิตนฺติ ฯ สตุลฺลปกายิกวคฺโค จตุตฺโถ ฯ ตสฺสุทฺทานํ สพฺภิ มจฺฉรินา สาธุ นสนฺตุชฺฌานสญฺญิโน สทฺธา สมโย สกลิกํ อุโภ ปชฺชุนฺนธีตโรติ ฯ ---------------