๑๒. กุสิตสูตร

สาวตฺถิยํ วิหรติ ... ตตฺร โข ภควา ... ธาตุโสว ภิกฺขเว สตฺตา สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ กุสีตา กุสีเตหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ มุฏฺฐสฺสติโน มุฏฺฐสฺสตีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ ทุปฺปญฺญา ทุปฺปญฺเญหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ ฯ อารทฺธวิริยา อารทฺธวิริเยหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ อุปฏฺฐิตสฺสติโน อุปฏฺฐิตสฺสตีหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺติ ปญฺญวนฺโต ปญฺญวนฺเตหิ สทฺธึ สํสนฺทนฺติ สเมนฺตีติ ฯ ทฺวาทสมํ ฯ [เอวํ สพฺพตฺถ อตีตานาคตปจฺจุปฺปนฺนํ กาตพฺพํ] ฯ ทุติยวคฺโค ทุติโย ฯ ตสฺส อุทฺทานํ สตฺติมํ สนิทานญฺจ คิญฺชกาวสเถน จ หีนาธิมุตฺติ จงฺกมํ สตาปารทฺธสตฺตมํ อสฺสทฺธมูลกา ปญฺจ จตฺตาโร อหิริกมูลกา อโนตฺตปฺปมูลกา ตีณิ เทฺว อปฺปสฺสุเตน จ กุสีตํ เอกกํ วุตฺตํ สุตฺตนฺตา ตีณิ ปญฺจกาติ ฯ ----------

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อาราม ของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาค ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลาย ... แล้วได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายย่อม คบค้ากัน ย่อมสมาคมกันโดยธาตุเทียว คือสัตว์จำพวกที่เกียจคร้าน ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่เกียจคร้าน สัตว์จำพวกที่มีสติหลงลืม ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่มีสติหลงลืม สัตว์จำพวกที่มีปัญญาทราม ย่อม คบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่มีปัญญาทราม สัตว์จำพวกที่ปรารภความ เพียร ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่ปรารภความเพียร สัตว์จำพวก ที่มีสติมั่นคง ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่มีสติมั่นคง สัตว์ จำพวกที่มีปัญญา ย่อมคบค้ากัน ย่อมสมาคมกัน กับสัตว์จำพวกที่มีปัญญา ฯ จบสูตรที่ ๑๒ ----------------------------------------------------- [ส่วนที่เป็นอดีต อนาคต ปัจจุบัน ในที่ทุกแห่ง พึงทำเหมือนอย่าง ข้างต้นนั้น เทอญ] จบทุติยวรรคที่ ๒ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. สัตติมสูตร ๒. สนิทานสูตร ๓. คิญชกาวสถสูตร ๔. หีนาธิมุตติสูตร ๕. จังกมสูตร ๖. สตาปารัทธสูตร ๗. อัสสัทธมูลกสูตรที่ ๑ ๘. อัสสัทธมูลกสูตรที่ ๒ ๙. อหิริกมูลกสูตร ๑๐. อโนตตัปปมูลกสูตร ๑๑. อัปป- สุตสูตร ๑๒. กุสิตสูตร ฯ -----------------------------------------------------