๑. จูฬวัจฉเถรคาถา

ภิกษุที่มากด้วยความปราโมทย์ในธรรม อันพระพุทธเจ้าทรงประกาศแล้ว พึงบรรลุสันตบท อันเป็นธรรมเข้าไปสงบระงับสังขาร เป็นสุข ๒. มหาวัจฉเถรคาถา ภาษิตของพระมหาวัจฉเถระ ทราบว่า ท่านพระมหาวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

ภิกษุมีพลังปัญญา สมบูรณ์ด้วยศีลและข้อปฏิบัติ มีจิตตั้งมั่น ยินดีในฌาน มีสติ ฉันอาหารพออยู่ได้ ปราศจากราคะ พึงรอเวลาเป็นที่ดับขันธปรินิพพานในพระศาสนานี้ @เชิงอรรถ : @ นิพพาน (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๑/๘๔) @ ความกำหนัดในกามคุณ (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๒/๘๖) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๐๗}