๘. วัชชิตเถรคาถา

๒๑๕เราเป็นปุถุชนมืดมนอยู่ เมื่อไม่เห็นอริยสัจ จึงได้ท่องเที่ยววนเวียนไปมาในคติทั้งหลายตลอดกาลนาน {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๗๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๒. ทุกนิบาต] รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรค

๒๑๖เรานั้นไม่ประมาทแล้ว กำจัดกรรมกิเลสที่ได้ชื่อว่าสงสารได้แล้ว เราตัดคติทั้งปวงขาดแล้ว บัดนี้ไม่มีการเกิดอีก