๓. มหานาคเถรคาถา

๓๘๗ผู้ใดไม่มีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย ผู้นั้น ย่อมเสื่อมจากพระสัทธรรม เหมือนปลาในน้ำน้อย

๓๘๘ผู้ใดไม่มีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย ผู้นั้น ไม่งอกงามในพระสัทธรรม เหมือนพืชเน่าในไร่นา

๓๘๙ผู้ใดไม่มีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย ผู้นั้น ย่อมอยู่ห่างไกลจากนิพพาน ในพระศาสนาของพระศาสดาผู้เป็นพระธรรมราชา

๓๙๐ผู้ใดมีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย ผู้นั้น ย่อมไม่เสื่อมจากพระสัทธรรม เหมือนปลาในน้ำมาก @เชิงอรรถ : @ อัปปมัญญา ๔ คือ พรหมวิหาร ๔ (๑. เมตตา ความรักใคร่ปรารถนาดีอยากให้เขามีความสุข ๒. กรุณา @ความสงสารคิดช่วยให้พ้นทุกข์ ๓. มุทิตา ความยินดีในเมื่อผู้อื่นมีสุข ๔. อุเบกขา ความมีใจเป็นกลาง ไม่ @เอนเอียงเพราะรักเพราะชัง) ที่ชื่อว่าอัปปมัญญาเพราะแผ่ไปโดยไม่มีประมาณในสัตว์ในบุคคล ไม่จำกัดขอบเขต @(ขุ.เถร.อ. ๒/๓๘๖/๙๘) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๔๐๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๖. ฉักกนิบาต] ๔. กุลลเถรคาถา

๓๙๑ผู้ใดมีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย ผู้นั้นย่อมงอกงามในพระสัทธรรม เหมือนพืชดีในไร่นา

๓๙๒ผู้ใดมีความเคารพในเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย ผู้นั้นย่อมอยู่ใกล้นิพพาน ในพระศาสนาของพระศาสดาผู้เป็นพระธรรมราชา