๑. ปังสุกุลสัญญกเถราปทาน

๗๑|๗๑.๑| ติสฺโส นามาสิ ภควา สยมฺภู โลกนายโก ปํสุกูลํ ฐเปตฺวาน วิหารํ ปาวิสี ชิโน ฯ |๗๑.๒| สชฺชิตํ ธนุมาทาย ปกฺขิตฺตสลิลํ อหํ มณฺฑลคฺคํ คเหตฺวาน กานนํ ปาวิสึ อหํ ฯ |๗๑.๓| ตตฺถทฺทสํ ปํสุกูลํ ทุมคฺเค ลคฺคิตํ ตทา จาปํ ตตฺเถว นิกฺขิปฺป สีเส กตฺวาน อญฺชลึ ฯ |๗๑.๔| ปสนฺนจิตฺโต สุมโน วิปุลาย จ ปีติยา พุทฺธเสฏฺฐํ สริตฺวาน ปํสุกูลํ อวนฺทหํ ฯ |๗๑.๕| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปํสุกูลมวนฺทหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วนฺทนาย อิทํ ผลํ ฯ |๗๑.๖| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๗๑.๗| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๗๑.๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปํสุกูลสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปํสุกูลสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ