กถาวัตถุปกรณ์ วรรคที่ ๒๑ อวิวิตตกถา

บัดนี้ ชื่อว่าเรื่องปุถุชนผู้ไม่สงัด.

ในเรื่องนั้น การสันนิษฐาน ในลัทธิของสกวาทีนี้ว่า ธรรมใดเกิดขึ้นเฉพาะหน้า คือเป็นปัจจุบัน แก่บุคคลใด บุคคลนั้นชื่อว่าไม่สงัดจากธรรมนั้น ดังนี้.

ก็ชนเหล่าใดมีความเห็นผิดดุจลัทธินิกายอุตตราปถกะบางพวกนั้นนั่นแหละว่า ปุถุชนไม่กำหนดรู้ธรรมอันประกอบด้วยธาตุ ๓ เหตุใด เพราะเหตุนั้น ในขณะเดียวกันนั่นแหละ เขาย่อมไม่สงัดจากธรรมอันประกอบด้วยธาตุ ๓ แม้ทั้งปวง ดังนี้.

คำถามของสกวาทีหมายถึงชนเหล่านั้น คำตอบรับรองเป็นของปรวาที.

คำว่า ไม่สงัดจากผัสสะ ๓ เป็นต้น สกวาทีกล่าวเพื่อแสดงโทษอันเป็นไปในขณะหนึ่งแห่งธรรมทั้งปวงมีผัสสะเป็นต้น.

คำที่เหลือในที่นี้มีอรรถตื้นทั้งนั้นแล.

____________________________

ธาตุ ๓ คือ กามธาตุ รูปธาตุ อรูปธาตุ.

อรรถกถาอวิวิตตกถา จบ. -----------------------------------------------------