๔. อตปนียสูตร

๒๐๙๔ วุตฺตํ เหตํ ภควา วุตฺตมรหตาติ เม สุตํ เทฺวเม ภิกฺขเว ธมฺมา อตปนียา กตเม เทฺว อิธ ภิกฺขเว เอกจฺโจ กตกลฺยาโณ โหติ กตกุสโล กตภีรุตฺตาโณ อกตปาโป อกตลุทฺโธ อกตกิพฺพิโส โส กตํ เม กลฺยาณนฺติปิ น ตปฺปติ อกตํเม ปาปนฺติปิ น ตปฺปติ อิเม โข ภิกฺขเว เทฺว ธมฺมา อตปนียาติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ ตตฺเถตํ อิติ วุจฺจติ กายทุจฺจริตํ หิตฺวา วจีทุจฺจริตานิ วา มโนทุจฺจริตํ หิตฺวา ยญฺจญฺญํ โทสสญฺหิตํ อกตฺวา อกุสลํ กมฺมํ กตฺวาน กุสลํ พหุํ กายสฺส เภทา สปฺปญฺโญ สคฺคํ โส อุปปชฺชตีติ ฯ อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ จตุตฺถํ ฯ