๖. อัชชุนปุปผิยเถราปทาน

๒๘ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เป็นกินนรอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา ได้เห็นพระสยัมภูพุทธเจ้า ผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้

๒๙ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี เกิดความปราโมทย์ ประนมมือแล้ว ถือดอกรกฟ้ามาบูชาพระสยัมภู

๓๐ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๒๐๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๕๒. ผลทายกวรรค] ๖. อัชชุนปุปผิยเถราปทาน ข้าพเจ้าละร่างกินนรแล้ว จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

๓๑ข้าพเจ้าได้เป็นจอมเทพครองเทวสมบัติตลอด ๓๖ ชาติ ได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิครองมหาสมบัติ ๑๐ ชาติ

๓๒และได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์นับชาติไม่ถ้วน พืชนั้นเป็นอันข้าพเจ้าได้หว่านไว้แล้ว ในเนื้อนาที่ดีคือพระสยัมภู

๓๓กุศลของข้าพเจ้ามีอยู่ ข้าพเจ้าบวชเป็นบรรพชิต วันนี้ ข้าพเจ้าเป็นผู้ควรแก่การบูชาในศาสนาของพระศากยบุตร