๕. นันทกเถราปทาน

๑๔๓พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้มีพระจักษุในธรรมทั้งปวง ทรงเป็นผู้นำ เสด็จอุบัติขึ้นแล้วในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๐๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๕๕. ภัททิยวรรค] ๕. นันทกเถราปทาน

๑๔๔พระองค์เป็นผู้ประเสริฐกว่าเจ้าลัทธิทั้งหลาย เป็นบุรุษอาชาไนย ทรงปฏิบัติเพื่อประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล และเพื่อความสุขแก่สรรพสัตว์ ในโลกพร้อมทั้งเทวโลก

๑๔๕พระชินเจ้า ผู้ถึงความเป็นผู้เลิศด้วยยศ มีพระสิริ ประดับด้วยพระเกียรติคุณ คนทั่วโลกบูชา ปรากฏไปทุกทิศ

๑๔๖พระองค์ทรงข้ามพ้นวิจิกิจฉา ล่วงพ้นความสงสัย มีใจดำริบริบูรณ์ ทรงบรรลุสัมโพธิญาณที่ยอดเยี่ยม

๑๔๗ทรงทำมรรคที่ยังไม่เกิดให้เกิดขึ้น เป็นผู้ยอดเยี่ยมกว่านรชน ตรัสบอกสิ่งที่บุคคลอื่นยังไม่เคยบอก และทรงทำสิ่งที่ยังไม่เกิดให้เกิดมีพร้อม

๑๔๘ทรงรู้จักทาง ทรงเข้าใจทางอย่างแจ่มแจ้ง ตรัสบอกทางให้ ทรงองอาจกว่านรชน ทรงฉลาดในทาง ทรงเป็นพระศาสดา เป็นผู้ยอดเยี่ยมกว่านรชนผู้เป็นนายสารถีทั้งหลาย

๑๔๙ครั้งนั้น พระผู้ทรงเป็นผู้นำ ทรงประกอบด้วยพระมหากรุณาได้แสดงธรรม ทรงช่วยดึงหมู่สัตว์ผู้จมลงแล้วในเปือกตมคือโมหะขึ้น

๑๕๐พระมหามุนีทรงสรรเสริญสาวก ผู้ที่ชาวโลกยกย่องว่าประเสริฐในการกล่าวสอนภิกษุณีทั้งหลาย ได้ทรงตั้งไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะ

๑๕๑ข้าพเจ้าได้ฟังการสรรเสริญนั้นแล้วก็พลอยยินดี จึงทูลนิมนต์พระตถาคตพร้อมทั้งพระสงฆ์ ให้เสวยและฉันภัตตาหารแล้ว ปรารถนาตำแหน่งที่สูงสุดนั้น

๑๕๒ครั้งนั้น พระผู้ทรงเป็นที่พึ่ง ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ทรงเบิกบานพระทัย {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๑๐} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๕๕. ภัททิยวรรค] ๕. นันทกเถราปทาน ได้ตรัสกับข้าพเจ้าว่า ท่านจงเป็นผู้มีความสุข มีอายุยืนเถิด ท่านจักได้ตำแหน่งนั้นสมความปรารถนา

๑๕๓ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร ทรงสมภพในราชสกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก

๑๕๔ท่านจักมีนามว่านันทกะ เป็นธรรมทายาทเป็นโอรสที่ธรรมเนรมิต เป็นสาวกของพระศาสดาพระองค์นั้น

๑๕๕ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้ว จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

๑๕๖บัดนี้ เป็นภพสุดท้าย ข้าพเจ้าเกิดในตระกูลเศรษฐี ที่มั่งคั่ง สมบูรณ์ มีทรัพย์มากในกรุงสาวัตถี

๑๕๗ข้าพเจ้าได้เห็นพระสุคตในเวลาเสด็จเข้านคร เป็นผู้มีความอัศจรรย์ใจ ได้ออกบวชเป็นบรรพชิต ในวันที่พระองค์ทรงรับพระอารามชื่อว่าเชตวัน

๑๕๘จากนั้นไม่นานข้าพเจ้าได้รับการสั่งสอน จากพระศาสดาผู้รู้แจ้งธรรม จึงข้ามพ้นสังสารวัฏไปได้ บรรลุอรหัตตผล

๑๕๙ข้าพเจ้ากระทำการสอบถามธรรมกถาแก่ภิกษุณีทั้งหลาย ภิกษุณีที่ข้าพเจ้าสอนนั้น ล้วนได้เป็นผู้ไม่มีอาสวะ

๑๖๐ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคผู้ทรงบำเพ็ญประโยชน์เกื้อกูล อันใหญ่หลวง ทรงพอพระทัย จึงทรงตั้งข้าพเจ้าไว้ในตำแหน่งภิกษุผู้เลิศ กว่าภิกษุทั้งหลายฝ่ายผู้กล่าวสอนภิกษุณีจำนวน ๙๕ รูป {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๑๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๕๕. ภัททิยวรรค] ๖. กาฬุทายีเถราปทาน

๑๖๑กรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ ได้แสดงผลแก่ข้าพเจ้าแล้วในอัตภาพนี้ ข้าพเจ้าหลุดพ้นดีแล้ว(จากกิเลส) ดุจความเร็วแห่งลูกศรที่พ้นไปจากแล่ง ข้าพเจ้าเผากิเลสทั้งหลายได้แล้ว

๑๖๒กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

๑๖๓การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

๑๖๔คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระนันทกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ นันทกเถราปทานที่ ๕ จบ