๘. ภัททชิเถราปทาน

๙๘ครั้งนั้น ข้าพเจ้าลงสู่สระโบกขรณี ที่ช้างนานาชนิดอาศัยอาบกิน(ดื่มกิน) ถอนเหง้าบัวในสระโบกขรณีนั้นขึ้นมา เพราะเหตุต้องการจะกิน

๙๙สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงผ้ากาสาวะรุ่งเรืองดุจนภาสีทอง เสด็จเหาะไปในอากาศ

๑๐๐ครั้งนั้น พระพุทธองค์ทรงสะบัดผ้าบังสุกุล ข้าพเจ้าได้ยินเสียงจึงแหงนหน้าขึ้นดู ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

๑๐๑ข้าพเจ้ายืนอยู่ ณ ที่นั้นเอง ได้ทูลอ้อนวอนพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกว่า น้ำผึ้งพร้อมทั้งเหง้าบัว น้ำนม เนยใสที่มีอยู่ในก้านบัว มีอยู่ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๕๐} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๕๖. ยสวรรค] ๘. ภัททชิเถราปทาน

๑๐๒ขอพระพุทธเจ้าผู้มีพระจักษุจงรับเพื่ออนุเคราะห์ข้าพระองค์เถิด ลำดับนั้น พระศาสดาผู้ประกอบด้วยพระกรุณา มีพระยศยิ่งใหญ่เสด็จลงจากอากาศ

๑๐๓พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้มีพระจักษุ ทรงรับภิกษาหารของข้าพเจ้าเพื่อทรงอนุเคราะห์ ครั้นทรงรับภิกษาหารแล้ว ได้กระทำอนุโมทนาแก่ข้าพเจ้าว่า

๑๐๔ท่านผู้มีบุญมาก ขอจงมีความสุขเถิด คติจงสำเร็จแก่เธอ ด้วยการถวายเหง้าบัวนี้ เธอจงได้รับความสุขอันไพบูลย์เถิด

๑๐๕พระชินสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ครั้นตรัสพระดำรัสนี้แล้ว ทรงรับภิกษาหารแล้วเหาะไปทางอากาศ

๑๐๖ลำดับนั้น ข้าพเจ้าถือเหง้าบัวกลับมายังอาศรม ของข้าพเจ้า แขวนเหง้าบัวไว้ที่ต้นไม้ แล้วระลึกถึงทานของตน

๑๐๗ครั้งนั้น ลมพายุใหญ่ก็เกิดขึ้น ได้พัดป่าให้ปั่นป่วน ครั้งนั้น อากาศบันลือลั่นและฟ้าผ่าลงมา

๑๐๘ลำดับนั้น สายฟ้าผ่าลงที่ศีรษะของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเป็นผู้นั่งตายในที่นั้นเอง

๑๐๙ข้าพเจ้าประกอบด้วยบุญกรรม จึงไปเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต ทิ้งไว้แต่ซากศพ ข้าพเจ้าอภิรมย์อยู่ในเทวโลก {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๕๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๕๖. ยสวรรค] ๘. ภัททชิเถราปทาน

๑๑๐เทพอัปสร ๘๖,๐๐๐ นางล้วนประดับตกแต่งอย่างสวยงาม ปรนนิบัติข้าพเจ้าทั้งเช้าและเย็น นี้เป็นผลแห่งการถวายเหง้าบัว

๑๑๑ครั้งนั้น ข้าพเจ้ากลับมาเกิดยังกำเนิดมนุษย์ เป็นผู้มีความสุข ข้าพเจ้าไม่มีความพร่องในโภคะเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเหง้าบัว

๑๑๒ข้าพเจ้าอันพระพุทธเจ้าผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ผู้คงที่พระองค์นั้นทรงอนุเคราะห์แล้ว อาสวะทั้งปวงก็สิ้นไป บัดนี้ ภพใหม่ย่อมไม่มี

๑๑๓ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายเหง้าบัวไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเหง้าบัว

๑๑๔กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

๑๑๕การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

๑๑๖คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระภัททชิเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ภัททชิเถราปทานที่ ๘ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๕๒}