๒. สลฬปุปผิกาเถริยาปทาน

๒๒ครั้งนั้น หม่อมฉันได้เกิดเป็นนางกินนรี อาศัยอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา หม่อมฉันได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ทรงองอาจกว่านรชน ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ เสด็จจงกรมอยู่ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๘๘} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒. เอกูโปสถิกวรรค] ๒. สลฬปุปผิกาเถริยาปทาน

๒๓หม่อมฉันได้เลือกเก็บดอกสน มาถวายพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด พระมหาวีระทรงสูดดมกลิ่นดอกสน ซึ่งมีกลิ่นหอมเหมือนกลิ่นทิพย์

๒๔พระมหาวีรสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกพระนามว่าวิปัสสี ทรงรับแล้ว ได้สูดกลิ่นในขณะที่หม่อมฉันยังมองดูอยู่นั่นเอง

๒๕หม่อมฉันประนมมือไหว้พระพุทธองค์ ผู้สูงสุดแห่งเทวดาและมนุษย์ ทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว จากนั้นจึงขึ้นเขาไป

๒๖ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป หม่อมฉันได้ถวายดอกไม้ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

๒๗กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

๒๘การที่หม่อมฉันมาในสำนักของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ หม่อมฉันได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

๒๙คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ หม่อมฉันก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า พระสลฬปุปผิกาภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ สลฬปุปผิกาเถริยาปทานที่ ๒ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๘๙}