Scripture ·
This collection answers by quoting only — editions are set side by side, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
๙. โสณณกิงกณิยเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระโสณณกิงกณิยเถระ (พระโสณณกิงกณิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
๑๔๐ข้าพเจ้ามีศรัทธาได้ออกบวชเป็นบรรพชิต อาศัยการบำเพ็ญตบะ จึงได้นุ่งห่มผ้าเปลือกไม้ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๕๒} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔๓. สกิงสัมมัชชกวรรค] ๙. โสณณกิงกณิยเถราปทาน
๑๔๑สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน เสด็จอุบัติขึ้น ทรงช่วยมหาชนให้ข้ามพ้น(วัฏฏสงสาร)
๑๔๒ข้าพเจ้าหมดกำลังเพราะป่วยหนัก ระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด จึงก่อพระสถูปที่อุดมไว้ที่หาดทราย
๑๔๓ครั้นแล้ว ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตร่าเริง มีใจเบิกบาน โปรยดอกกระดิ่งทองโดยพลัน
๑๔๔ข้าพเจ้าปรนนิบัติพระสถูป เหมือนกับปรนนิบัติพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเฉพาะพระพักตร์ อนึ่ง ด้วยจิตที่เลื่อมใสต่อพระพุทธเจ้า พระนามว่าอัตถทัสสี ผู้คงที่นั้น
๑๔๕ข้าพเจ้าจึงได้ไปเกิดยังเทวโลก ได้ความสุขอันไพบูลย์ในเทวโลกนั้น ข้าพเจ้ามีผิวพรรณเหมือนทองคำ นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
๑๔๖เทพนารีของข้าพเจ้ามีประมาณ ๘๐ โกฏิ ประดับตกแต่งสวยงาม ต่างก็บำรุงข้าพเจ้าอยู่ทุกเมื่อ นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
๑๔๗เครื่องดนตรี ๖๐,๐๐๐ ชิ้น คือ กลอง ตะโพน สังข์ บัณเฑาะว์ มโหระทึก กลองใหญ่ บรรเลงอย่างไพเราะในวิมานนั้น
๑๔๘ช้างกุญชรตระกูลมาตังคะตกมันสามแห่ง อายุ ๖๐ ปี จำนวน ๘๔,๐๐๐ เชือก ประดับตกแต่งสวยงาม
๑๔๙คลุมด้วยข่ายทองคำ บำรุงข้าพเจ้า ความบกพร่องด้วยกำลังพลและที่อยู่ย่อมไม่มีแก่ข้าพเจ้า @เชิงอรรถ : @ สามแห่ง คือ (๑) ตา (๒) หู (๓) อวัยวะเพศ (ขุ.อป.อ. ๑/๕๕๓/๓๔๘, ๖๕๗/๓๗๗) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๕๓} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔๓. สกิงสัมมัชชกวรรค] ๙. โสณณกิงกณิยเถราปทาน
๑๕๐ข้าพเจ้าเสวยผลวิบากของดอกกระดิ่งทอง ได้ครองเทวสมบัติตลอด ๕๘ ชาติ
๑๕๑ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๑ ชาติ และได้ครองสมบัติในมหาปฐพีตลอด ๑๐๑ ชาติ
๑๕๒บัดนี้ ข้าพเจ้าได้บรรลุอมตบทที่ลึกซึ้ง เห็นได้ยาก สังโยชน์สิ้นแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีก
๑๕๓ในกัปที่ ๑,๘๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
๑๕๔กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ
๑๕๕การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว
๑๕๖คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระโสณณกิงกณิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ โสณณกิงกณิยเถราปทานที่ ๙ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๕๔}