๒๖. พุทธปกิณณกกัณฑ์

๑ในกัปอันประมาณมิได้นับจากภัทรกัปนี้ไป ได้มีพระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำวิเศษ ๔ พระองค์ คือพระตัณหังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ๑ พระเมธังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ๑ พระสรณังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ๑ และพระทีปังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ๑ พระชินเจ้าเหล่านั้น เสด็จอุบัติขึ้นในกัปเดียวกัน

๒สมัยต่อจากพระทีปังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระะนามว่าโกณฑัญญะ ทรงเป็นผู้นำพระองค์เดียวเสด็จอุบัติขึ้นในกัปหนึ่ง ทรงช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้นได้เป็นจำนวนมาก

๓อันตรกัปของพระผู้มีพระภาคทีปังกร กับพระศาสดาพระนามว่าโกณฑัญญะ จะคำนวณนับมิได้

๔สมัยต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าโกณฑัญญะ ได้มีพระพุทธเจ้าพระนามว่ามังคละ ทรงเป็นผู้นำ แม้อันตรกัปของพระโกณฑัญญะกับพระมังคลพุทธเจ้านั้น จะคำนวณนับมิได้

๕พระพุทธเจ้า ๔ พระองค์ คือ พระนามว่ามังคละ ๑ พระนามว่าสุมนะ ๑ พระนามว่าเรวตะ ๑ พระนามว่าโสภิตะ ๑ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๗๒๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ ๒๖. พุทธปกิณณกกัณฑ์ ผู้เป็นมุนี ผู้มีพระจักษุ มีพระรัศมีสว่างไสว ก็เสด็จอุบัติขึ้นในกัปเดียวกัน

๖สมัยต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ ได้มีพระมหามุนีพระนามว่าอโนมทัสสี แม้อันตรกัปของพระพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ กับพระพุทธเจ้าพระนามว่าอโนมทัสสี จะคำนวณนับมิได้

๗พระพุทธเจ้าทั้งหลาย คือ พระนามว่าอโนมทัสสี ๑ พระนามว่าปทุมะ ๑ พระนามว่านารทะ ๑ ผู้ทรงเป็นผู้นำ ผู้เป็นมุนี ทำที่สุดความมืดได้แม้เหล่านั้น ก็เสด็จอุบัติขึ้นในกัปเดียวกัน

๘สมัยต่อจากพระนารทสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้มีพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงเป็นผู้นำ เสด็จอุบัติขึ้นในกัปหนึ่ง ทรงช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้นได้เป็นจำนวนมาก

๙แม้อันตรกัปของพระผู้มีพระภาคพระนามว่านารทะ กับพระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ จะคำนวณนับมิได้

๑๐ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) มีพระมหามุนีพระองค์เดียว คือพระปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา

๑๑ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ได้มีพระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำ ๒ พระองค์ คือพระสุเมธะและพระสุชาตะ

๑๒ในกัปที่ ๑,๘๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้มีพระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำ ๓ พระองค์ คือพระปิยทัสสี ๑ พระอัตถทัสสี ๑ พระธัมมทัสสี ๑ ล้วนเป็นผู้นำ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๗๒๒} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ ๒๖. พุทธปกิณณกกัณฑ์

๑๓ต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าสุชาตะ ได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้สูงสุดแห่งเทวดาและมนุษย์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเหล่านั้นผู้ไม่มีบุคคลเปรียบได้ในโลก เสด็จอุบัติขึ้นในกัปเดียวกัน

๑๔ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ได้มีพระมหามุนีพระองค์เดียวคือพระสิทธัตถะ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ทรงเป็นดังศัลยแพทย์ผู้ยอดเยี่ยม

๑๕ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำ ๒ พระองค์ คือพระติสสะ ๑ พระปุสสะ ๑ ผู้ไม่มีบุคคลเสมอ ไม่มีบุคคลเปรียบ

๑๖ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป มีพระพุทธเจ้าทรงนามว่าวิปัสสี ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นทรงมีพระกรุณา ทรงเปลื้องสัตว์ทั้งหลายจากเครื่องพันธนาการ

๑๗ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ได้มีพระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำ ๒ พระองค์ คือพระสิขี ๑ พระเวสสภู ๑ ผู้ไม่มีบุคคลเสมอ ไม่มีบุคคลเปรียบ

๑๘ในภัทรกัปนี้ได้มีพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำ ๓ พระองค์ คือพระกกุสันธะ ๑ พระโกนาคมนะ ๑ พระกัสสปะ ผู้ทรงเป็นผู้นำ ๑

๑๙บัดนี้ เราเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเมตไตรยจักมี(ในอนาคต) แม้พระพุทธเจ้า ๕ พระองค์ ก็ทรงเป็นนักปราชญ์อนุเคราะห์สัตว์โลก {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๗๒๓} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ ๒๗. ธาตุภาชนียกถา

๒๐บรรดาพระพุทธเจ้า ผู้ทรงเป็นพระธรรมราชาเหล่านั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเหล่านั้นพร้อมด้วยสาวก จักตรัสบอกมรรคนั้นแก่ผู้อื่นหลายโกฏิ แล้วจักเสด็จดับขันธปรินิพพาน ฉะนี้แล พุทธปกิณณกกัณฑ์ที่ ๒๖ จบ