๖. เนมิราชจริยา

๔๐อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลที่เราเป็นมหาราชนามว่าเนมิ เป็นบัณฑิต ต้องการกุศลอยู่ในกรุงมิถิลาที่อุดมสมบูรณ์ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๗๓๒} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จริยาปิฎก [๑. อกิตติวรรค] ๗. จันทกุมารจริยา

๔๑เราได้สร้างโรงทานจตุรมุข ๔ แห่ง แล้วได้บำเพ็ญทานที่ศาลานั้นแก่หมู่เนื้อ นก และคนเป็นต้น

๔๒บำเพ็ญมหาทาน คือ เครื่องนุ่มห่ม ที่นอน ข้าว น้ำ และโภชนะ ไม่ขาดสาย

๔๓เหมือนเสวกรับใช้นายเพราะเหตุแห่งทรัพย์ ย่อมแสวงหานายที่ตนพึงให้ยินดีได้ ด้วยกายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม ฉันใด

๔๔เราก็ฉันนั้นเหมือนกัน จักแสวงหาพระสัพพัญญุตญาณในภพทั้งปวง จึงให้สัตว์ทั้งหลายได้อิ่มหนำด้วยทานแล้ว ปรารถนาพระโพธิญาณอันอุดม ฉะนี้แล เนมิราชจริยาที่ ๖ จบ