๔. ญาณัตถวิกเถราปทาน

๓๕ข้าพเจ้าได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้สูงสุด แห่งเทวดาและมนุษย์รุ่งเรืองดังดอกกรรณิการ์ โชติช่วงดังต้นพฤกษาประทีป ไพโรจน์ดังทองคำ

๓๖ข้าพเจ้าวางคนโทน้ำ ผ้าเปลือกไม้ ธมกรก(กระบอกกรองน้ำ) ทำหนังเสือเฉวียงบ่า แล้วก็สดุดีพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดว่า

๓๗ข้าแต่พระมุนี พระองค์ทรงขจัดความมืดมน ซึ่งอากูลไปด้วยข่ายคือโมหะ ทรงแสดงแสงสว่างคือญาณ แล้วเสด็จข้ามไป

๓๘พระองค์ทรงถอนสัตว์โลกนี้ขึ้น(จากวัฏฏสงสาร) แล้ว พระญาณอันหยั่งรู้สรรพสิ่ง(ของพระองค์) เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม คติทั่วหล้าก็มิอาจเปรียบได้กับพระญาณของพระองค์ @เชิงอรรถ : @ ต้นพฤกษาประทีป หมายถึงดอกไม้ไฟ โคมไฟ (ขุ.อป.อ. ๑/๔๔-๔๕/๑๓๑, ขุ.พุทฺธ.อ. ๔๕/๗๙, ๓๐/๑๘๙) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๖๔} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔๔. เอกวิหาริวรรค] ๔. ญาณัตถวิกเถราปทาน

๓๙ด้วยพระญาณนั้น ชาวโลกจึงขนานพระนามพระองค์ว่า สัพพัญญู สัพพัญญู ข้าพระพุทธเจ้าไหว้พระองค์ ผู้มีความเพียรอันยิ่งใหญ่ ทรงทราบธรรมทั้งปวง หาอาสวะมิได้

๔๐ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้สดุดีพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสดุดีพระพุทธญาณ

๔๑กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

๔๒การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

๔๓คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระญาณัตถวิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ญาณัตถวิกเถราปทานที่ ๔ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๖๕}