๑. ชคติทายกเถราปทาน

ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ให้สร้างแท่นบูชาไว้ที่ควงไม้โพธิ์ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่ประเสริฐของพระมุนีพระนามว่าธัมมทัสสี

ข้าพเจ้าพลัดตกเหวก็ดี ภูเขาก็ดี ต้นไม้ก็ดี ย่อมได้ที่รองรับ นี้เป็นผลแห่งการสร้างแท่นบูชา

โจรไม่เบียดเบียนข้าพเจ้า กษัตริย์ก็ไม่ดูหมิ่นข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารอดพ้นจากศัตรูทุกจำพวก นี้เป็นผลแห่งการสร้างแท่นบูชา

ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใดๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ข้าพเจ้าย่อมเป็นผู้ที่เขาบูชาในที่ทุกสถาน นี้เป็นผลแห่งการสร้างแท่นบูชา

ในกัปที่ ๑,๘๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ให้สร้างแท่นบูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างแท่นบูชา

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๙๐} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔๖. ชคติทายกวรรค] ๒. โมรหัตถิยเถราปาทาน ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระชคติทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ชคติทายกเถราปทานที่ ๑ จบ