Scripture · พระอภิธรรมปิฎก · Other items in this volumeเล่ม ๓๗ · กถาวัตถุปกรณ์
กุสลจิตตปฏิลาภกถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · Public domain (term expired) — operator determination
Front matter of the printed edition
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๗ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๔ กถาวัตถุปกรณ์ กุสลจิตตปฏิลาภกถา
๑๕๑๕สกวาที บุคคลผู้กัปปัฏฐะไม่พึงกลับได้กุศลจิต หรือ? ปรวาที ถูกแล้ว ส. บุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงให้ทาน หรือ? ป. ถูกแล้ว @ วิ. จุลวรรค เล่ม ๒ ข้อ ๔๐๘ หน้า ๒๐๘ หากว่า บุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงให้ทาน ก็ต้องไม่กล่าวว่า บุคคลผู้กัปปัฏฐะไม่พึง กลับได้กุศลจิต
๑๕๑๖ส. บุคคลผู้กัปปัฏฐะไม่พึงกลับได้กุศลจิต หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. บุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงให้จีวร ฯลฯ พึงให้บิณฑบาต ฯลฯ พึงให้เสนา- สนะ ฯลฯ พึงให้คิลานปัจจยเภสัชบริขาร พึงให้ของขบเคี้ยง พึงให้ของกิน พึงให้น้ำดื่ม พึงไหว้พระเจดีย์ พึงยกขึ้นซึ่งดอกไม้ ของหอม เครื่อง ลูบไล้ที่พระเจดีย์ ฯลฯ พึงทำการประทักษิณพระเจดีย์ หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. หากว่า บุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงทำการประทักษิณพระเจดีย์ ก็ต้องไม่กล่าวว่า บุคคลผู้กัปปัฏฐะไม่พึงกลับได้กุศลจิต ดังนี้ ฯลฯ
๑๕๑๗ป. บุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงกลับได้กุศลจิต หรือ? ส. ถูกแล้ว ป. บุคคลผู้กัปปัฏฐะพึงกลับได้กุศลจิต อันเป็นการออกจากอกุศลจิต เป็น เหตุตั้งอยู่ตลอดกัลป์นั้น หรือ? ส. ถูกแล้ว ป. พึงกลับได้กุศลจิตที่เป็นรูปาวจร ฯลฯ ที่เป็นอรูปาวจร ฯลฯ ที่เป็น โลกุตตระ หรือ? ส. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ กุศลจิตตปฏิลาภกถา จบ. -----------------------------------------------------