ข้อ ๗ กำรคำนวณหน่วยแรงแบกทำนที่ยอมให้ของดินฐำนรำก นอกจำกอำคำรตำมข้อ ๕ ถ้ำไม่มีรำยงำนกำรสำรวจดินฐำนรำก ให้ใช้ค่ำหน่วยแรงแบกทำนที่ยอมให้ของดินฐำนรำกประเภทต่ำงๆ ได้ไม่เกินค่ำที่กำหนด ดังต่อไปนี้

(๑) หินที่มีสภำพสด ไม่มีรอยแยก รอยแตก หรือรูโพรง ให้ใช้ได้ไม่เกิน ๒๕๐ กิโลปำสกำล หรือไม่เกิน ๒๕ เมตริกตันต่อตำรำงเมตร

(๒) กรวดแน่นหรือดินดำน ให้ใช้ได้ไม่เกิน ๒๐๐ กิโลปำสกำล หรือไม่เกิน ๒๐ เมตริกตัน ต่อตำรำงเมตร

(๓) ดินเหนียวแข็ง ทรำยแน่น หรือกรวดแน่นปำนกลำง ให้ใช้ได้ไม่เกิน ๑๐๐ กิโลปำสกำล หรือไม่เกิน ๑๐ เมตริกตันต่อตำรำงเมตร

(๔) ดินเหนียวแข็งปำนกลำง ทรำยแน่นปำนกลำง หรือกรวดหลวม ให้ใช้ได้ไม่เกิน ๕๐ กิโลปำสกำล หรือไม่เกิน ๕ เมตริกตันต่อตำรำงเมตร

(๕) ดินเหนียวอ่อนที่ไม่ได้อยู่ในบริเวณปำกแม่น้ำ ปำกอ่ำว ชำยฝั่งทะเล ป่ำชำยเลน หรือบริเวณที่อำจทำให้ดินเหนียวมีสภำพเป็นดินเหนียวอ่อนมำก ให้ใช้ได้ไม่เกิน ๒๐ กิโลปำสกำล หรือไม่เกิน ๒ เมตริกตันต่อตำรำงเมตร

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2566 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:167dafcbf89c · 2026-08-23

กฎกระทรวงกำหนดฐานรากของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคาร พ.ศ. 2566 มาตรา ๗