๑๐. วัฑฒมานเถรคาถา

|๑๗๗.๔๐| ๑๐ สตฺติยา วิย โอมฏฺโฐ ฑยฺหมาเนว มตฺถเก ภวราคปฺปหานาย สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเชติ ฯ วฑฺฒมาโน เถโร ฯ อุทฺทานํ คหุรตีริโย สุปฺปิโย โสปาโก จ โปสิโย จ สามญฺญกานิ กุมาปุตฺโต กุมาปุตฺตสหายโก ควมฺปติ ติสฺสตฺเถโร วฑฺฒมาโน มหายโสติ ฯ วคฺโค จตุตฺโถ ฯ ----------------

บุรุษที่ถูกแทงด้วยหอก หรือถูกไฟไหม้ที่กระหม่อม แล้วรีบรักษา ฉันใด ภิกษุพึงเป็นผู้มีสติเว้นรอบ เพื่อละความกำหนัดยินดีในภพ ฉันนั้น. ----------------------------------------------------- ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระคหุรตีริยเถระ ๒. พระสุปปิยเถระ ๓. พระโสปากเถระ ๔. พระโปสิยเถระ ๕. พระสามัญญกานิเถระ ๖. พระกุมาปุตตเถระ ๗. พระกุมาปุตตเถรสหายกเถระ ๘. พระควัมปติเถระ ๙. พระติสสเถระ ๑๐. พระวัฑฒมานเถร. จบ วรรคที่ ๔. -----------------------------------------------------