๘. กิมพิลเถรคาถา

|๒๗๕.๑๕๕| ๘ ปาจีนวํสทายมฺหิ สกฺยปุตฺตา สหายกา ปหายนปฺปเก โภเค อุญฺฉาปตฺตาคเต รตา |๒๗๕.๑๕๖| อารทฺธวิริยา ปหิตตฺตา นิจฺจํ ทฬฺหปรกฺกมา รมนฺติ ธมฺมรติยา หิตฺวาน โลกิยํ รตินฺติ ฯ กิมฺพิโล เถโร ฯ

พระศากยบุตรทั้งหลายผู้เป็นสหายกันในปาจีนวังสทายวัน ได้พากันละ โภคะไม่น้อย มายินดีในการเที่ยวบิณฑบาต ปรารภความเพียร มีจิต เด็ดเดี่ยว มีความบากบั่นมั่นเป็นนิตย์ ละความยินดีในโลก มายินดีอยู่ ในธรรม.