๕. วีตโสกเถรคาถา

|๒๘๒.๑๖๙| ๕ เกเส เม โอลิขิสฺสนฺติ กปฺปโก อุปสงฺกมิ ตโต อาทาสมาทาย สรีรํ ปจฺจเวกฺขิสํ ฯ |๒๘๒.๑๗๐| ตุจฺโฉ กาโย อทิสฺสิตฺถ อนฺธกาเร ตโม พฺยคา สพฺเพ โจฬา สมุจฺฉินฺนา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ วีตโสโก เถโร ฯ

ช่างกัลบกเข้ามาหาเราด้วยคิดว่า จักตัดผมของเรา เราจึงรับเอากระจก จากช่างกัลบกนั้นมาส่องดูร่างกาย ร่างกายของเรานี้ได้ปรากฏเป็นของ เปล่า ความมืด คือ อวิชชาในกายอันเป็นต้นเหตุแห่งความมืดมน ได้หาย หมดสิ้นไป กิเลสดุจผ้าขี้ริ้วทั้งปวงเราตัดขาดแล้ว บัดนี้ ภพใหม่มิได้มี.