๑๓. อภิภูตเถรคาถา

|๓๑๙.๒๕๕| ๑๓ สุณาถ ญาตโย สพฺเพ ยาวนฺเตตฺถ สมาคตา ธมฺมํ โว เทสยิสฺสามิ ทุกฺขา ชาติ ปุนปฺปุนํ ฯ |๓๑๙.๒๕๖| อารภถ นิกฺขมถ ยุญฺชถ พุทฺธสาสเน ธุนาถ มจฺจุโน เสนํ นฬาคารํว กุญฺชโร ฯ |๓๑๙.๒๕๗| โย อิมสฺมึ ธมฺมวินเย อปฺปมตฺโต วิเหสฺสติ ปหาย ชาติสํสารํ ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสตีติ ฯ อภิภูโต เถโร ฯ

ขอบรรดาญาติเท่าที่มาประชุมกัน ณ ที่นี้ทั้งหมดจงฟัง เราจักแสดง ธรรมแก่ท่านทั้งหลาย การเกิดบ่อยๆ เป็นทุกข์ร่ำไป ท่านทั้งหลายจง ปรารภความเพียร จงก้าวออกไป จงประกอบความเพียรในพระพุทธ ศาสนา จงกำจัดเสนาแห่งมัจจุราชเสีย เหมือนกุญชรหักไม้อ้อ ฉะนั้น ผู้ใดจักเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่ในธรรมวินัยนี้ ผู้นั้นจักละชาติสงสาร ทำที่ สุดแห่งทุกข์ได้.