สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลาภสักการสังยุตต์ ปฐมวรรคที่ ๑ พฬิสสูตรที่ ๒

พึงทราบวินิจฉัยในพฬิสสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้.

บทว่า พาฬิสิโก ได้แก่ พรานเบ็ดถือเอาเบ็ดเที่ยวฆ่าปลา.

บทว่า อามิสคตํ คือ เกี่ยวด้วยเหยื่อ.

บทว่า อามิสจกฺขุ ได้แก่ ชื่ออามิสจักษุ เพราะอรรถว่าเห็นเบ็ดติดเหยื่อ.

บทว่า คิลพฬิโส คือ กลืนเบ็ด.

บทว่า อนยํ อาปนฺโน ได้แก่ ถึงทุกข์.

บทว่า พฺยสนํ อาปนโน ได้แก่ ถึงความพินาศ.

บทว่า ยถากามกรณีโย ความว่า พรานเบ็ดปรารถนาปลานั้นตามต้องการ คือตามความชอบใจอย่างใด พึงกระทำปลานั้นได้อย่างนั้น.

บทว่า ยถากามกรณีโย ปาปิมโต ความว่า อันมารคือกิเลส พึงทำได้ตามความใคร่ คือพึงให้ถึงนรก กำเนิดสัตว์ดิรัจฉานหรือเปรตวิสัยก็ได้.