๙. เวทิการกเถราปทาน

๖๑ข้าพเจ้าได้สร้างไพที อย่างสวยงามไว้ที่ควงไม้สน อันประเสริฐอันเป็นที่ตรัสรู้ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่สูงสุดของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ แล้วทำจิตของตนให้เลื่อมใส

๖๒เครื่องใช้หลายชนิด ซึ่งเลิศโอฬาร ทั้งที่ทำเสร็จแล้วและยังทำไม่เสร็จ ตกลงมาจากอากาศ นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพที

๖๓ในสงครามทั้ง ๒ ฝ่ายประชิดกัน น่าสะพรึงกลัว เมื่อข้าพเจ้าเข้าไปก็ไม่พบสิ่งที่น่าหวาดกลัวเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพที

๖๔วิมานที่งดงามและที่นอนซึ่งมีค่ามาก ดังจะรู้ความดำริของข้าพเจ้าก็บังเกิด นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพที

๖๕ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้สร้างไพทีไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพที

๖๖กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว @เชิงอรรถ : @ ไพที หมายถึงที่รอง แท่น ฐานบัวคว่ำบัวหงายที่พระเจดีย์ ชานล้อมรอบที่จงกรม (ขุ.พุทฺธ.อ. ๑๔/๖๕) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๘๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔๕. วิเภทกิวรรค] ๑๐. โพธิฆรการกเถราปทาน ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

๖๗การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

๖๘คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระเวทิการกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ เวทิการกเถราปทานที่ ๙ จบ