๙. วัชชีปุตตเถรคาถา

|๒๕๖.๑๑๙| ๙ รุกฺขมูลคหนํ ปสกฺขิย นิพฺพานํ หทยสฺมึ โอปิย ฌาย โคตม มา จ ปมาโท กินฺเต พิฬิพิฬิกา กริสฺสตีติ ฯ วชฺชิปุตฺโต เถโร ฯ

ดูกรอานนท์ผู้โคตมโคตร ท่านจงเข้าไปสู่ชัฏแห่งโคนไม้ จงหน่วงนิพพาน ไว้ในหทัยแล้วจงเพ่งฌาน และอย่าประมาท การใส่ใจถึงประชุมชน จักทำ ประโยชน์อะไรให้แก่ท่านได้.