๕. จิตตาเถรีคาถา

|๔๒๔.๒๗| ๕ กิญฺจาปิ โขมฺหิ กิสิกา คิลานา พาฬฺหทุพฺพลา ทณฺฑโมลุพฺภ คจฺฉามิ ปพฺพตํ อภิรูหิย ฯ |๔๒๔.๒๘| สงฺฆาฏึ นิกฺขิปิตฺวาน ปตฺตกญฺจ นิกุชฺชิย เสเล ขมฺเภสึ อตฺตานํ ตโมกฺขนฺธํ ปทาลิย ฯ จิตฺตา ฯ

เราเป็นผู้มีร่างกายผอม ทุพพลภาพหนักเพราะความไข้ ถือไม้เท้าไปใน ที่ไหนๆ ก็จริง ถึงอย่างนั้น เรายังขึ้นภูเขาได้ วางผ้าสังฆาฏิ และคว่ำ บาตร แล้วนั่งบนภูเขา ทำลายกองแห่งความมืด ข่มตนไว้.