๖. มหากาลเถรคาถา

|๒๗๓.๑๕๑| ๖ กาฬี อิตฺถี พฺรหตี ธงฺกรูปา สตฺถิญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ สตฺถึ พาหญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ พาหุํ สีสญฺจ เภตฺวา ทธิถาลกํว เอสา นิสินฺนา อภิสนฺทหิตฺวา ฯ |๒๗๓.๑๕๒| โย เว อวิทฺวา อุปธึ กโรติ ปุนปฺปุนํ ทุกฺขมุเปติ มนฺโท ตสฺมา ปชานํ อุปธึ น กยิรา มาหํ ปุน ภินฺนสิโร สยิสฺสนฺติ ฯ มหากาโล เถโร ฯ

หญิงชื่อกาฬี มีร่างกายใหญ่ ดำดังกา หักขาซ้ายขาขวา แขนซ้ายแขนขวา และทุบศีรษะของซากศพ ให้มันสมองไหลออกดังหม้อทธิแล้ววางไว้ ตามเดิม นั่งอยู่ ผู้ใดแลไม่รู้แจ้งเป็นคนเขลา ก่อให้เกิดกิเลส ผู้นั้น ย่อมเข้าถึงทุกข์ร่ำไป เพราะฉะนั้น บุคคลรู้ว่าอุปธิเป็นเหตุเกิดทุกข์ จึงไม่ควรก่อกิเลสให้เกิด เราอย่าถูกเขาทุบศีรษะนอนอยู่อย่างนี้อีกต่อไป.