๔. วัลลิยเถรคาถา

|๒๘๑.๑๖๗| ๔ ยํ กิจฺจํ ทฬฺหวิริเยน ยํ กิจฺจํ โพธุมิจฺฉตา กริสฺสํ นาวรชฺฌิสฺสํ ปสฺส วิริยํ ปรกฺกมํ ฯ |๒๘๑.๑๖๘| ตฺวญฺจ เม มคฺคมกฺขาหิ อญฺชสํ อมโตคธํ อหํ โมเนน โมนิสฺสํ คงฺคาโสโตว สาครนฺติ ฯ วลฺลิโย เถโร ฯ

สิ่งใดอันบุคคลผู้มีความเพียรมั่นพึงทำ กิจใดอันบุคคลผู้ปรารถนาจะตรัสรู้ พึงทำ เราจักทำกิจนั้นๆ ไม่ให้ผิดพลาดตามคำพร่ำสอนของท่าน จงดู ความเพียร ความบากบั่นของเรา อนึ่ง ขอท่านจงบอกหนทางอันหยั่งลงสู่ อมตมหานิพพานให้เรา เราจักรู้ด้วยปัญญา เหมือนกระแสแห่งแม่น้ำ คงคาไหลไปสู่สาคร ฉะนั้น