๑๐. กัณหทินนเถรคาถา

|๒๘๗.๑๗๙| ๑๐ อุปาสิตา สปฺปุริสา สุตา ธมฺมา อภิณฺหโส สุตฺวาน ปฏิปชฺชิสฺสํ อญฺชสํ อมโตคธํ ฯ |๒๘๗.๑๘๐| ภวราคหตสฺส เม สโต ภวราโค ปุน เม น วิชฺชติ น จาหุ น จ เม ภวิสฺสติ น จ เม เอตรหิปิ วิชฺชตีติ ฯ กณฺหทินฺโน เถโร ฯ อุทฺทานํ อุตฺตโร ภทฺทชิ เถโร โสภิโต วลฺลิโย อิสิ วีตโสโก จ โส เถโร ปุณฺณมาโส จ นนฺทโก ภารโต ภารทฺวาโช จ กณฺหทินฺโน มหามุนีติ ฯ วคฺโค ตติโย ฯ ---------------

สัปบุรุษเราเข้าไปหาแล้ว ธรรมทั้งหลายเราฟังแล้วเนืองนิตย์ ครั้นฟังธรรม แล้ว จักดำเนินไปสู่ทางอันหยั่งลงสู่อมตธรรม เมื่อเรามีสติ กำจัดความ กำหนัดยินดีในภพได้แล้ว ความกำหนัดยินดีในภพ ย่อมไม่มีแก่เราอีก ไม่ได้มีแล้วในอดีต จักไม่มีในอนาคต ถึงแม้เดี๋ยวนี้ก็ไม่มีแก่เราเลย. ----------------------------------------------------- ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระอุตตรเถระ ๒. พระภัททชิเถระ ๓. พระโสภิตเถระ ๔. พระวัลลิยเถระ ๕. พระวีตโสกเถระ ๖. พระปุณณมาสเถระ ๗. พระนันทกเถระ ๘. พระภารตเถระ ๙. พระภารทวาชเถระ ๑๐. พระกัณหทินนเถระ. จบ วรรคที่ ๓ -----------------------------------------------------