๓. พรหมาลิเถรคาถา

๒๐๕อินทรีย์ของใครถึงความสงบ เหมือนม้าที่นายสารถีฝึกดีแล้ว แม้เทวดาทั้งหลาย ก็กระหยิ่ม(ชื่นชม)ต่อผู้นั้น ซึ่งละมานะได้แล้ว ไม่มีอาสวะ เป็นผู้คงที่

๒๐๖อินทรีย์ของเราถึงความสงบ เหมือนม้าตัวที่นายสารถีฝึกดีแล้ว แม้เทวดาทั้งหลาย ก็กระหยิ่มต่อเรา ซึ่งละมานะได้แล้ว ไม่มีอาสวะ เป็นผู้คงที่