๑๒. อุตตรปาลเถรคาถา

๒๕๒เบญจกามคุณซึ่งทำใจให้ลุ่มหลง ได้ทำเราผู้เป็นบัณฑิต สงบ สามารถค้นคว้าประโยชน์ได้ ให้ตกอยู่ในโลก {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๗๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๓. ติกนิบาต] ๑๔. โคตมเถรคาถา

๒๕๓เราได้ตกไปในอำนาจแห่งมาร ถูกลูกศรคือราคะเสียบติดแน่น ก็ยังสามารถเปลื้องตนจากบ่วงมัจจุราชได้

๒๕๔กามทั้งปวงเราละได้แล้ว ภพทั้งปวงเราทำลายได้แล้ว การเวียนว่ายตายเกิดสิ้นไปแล้ว บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก