๑. มหากัจจายนเถรคาถา

๓๖๖|๓๖๖.๔๙๔| ๑ กมฺมํ พหุกํ น การเย ปริวชฺเชยฺย ชนํ น อุยฺยเม โส อุสฺสุโก รสานุคิทฺโธ อตฺถํ ริญฺจติ โย สุขาธิวาโห ฯ |๓๖๖.๔๙๕| ปงฺโกติ หิ นํ อเวทยุํ ยายํ วนฺทนปูชนา กุเลสุ สุขุมํ สลฺลํ ทุรุพฺพหํ สกฺกาโร กาปุริเสน ทุชฺชโห ฯ |๓๖๖.๔๙๖| น ปรสฺสุปณิธาย กมฺมํ มจฺจสฺส ปาปกํ อตฺตนา ตํ น เสเวยฺย กมฺมพนฺธู หิ มาติยา ฯ |๓๖๖.๔๙๗| น ปเร วจนา โจโร น ปเร วจนา มุนิ อตฺตานญฺจ ยถา เวทิ เทวาปิ นํ ตถา วิทู ฯ |๓๖๖.๔๙๘| ปเร จ น วิชานนฺติ มยเมตฺถ ยมามฺหเส เย จ ตตฺถ วิชานนฺติ ตโต สมฺมนฺติ เมธคา ฯ |๓๖๖.๔๙๙| ชีวเตวาปิ สปฺปญฺโญ อปิ วิตฺตปริกฺขยา ปญฺญาย จ อลาเภน วิตฺตวาปิ น ชีวติ ฯ |๓๖๖.๕๐๐| สพฺพํ สุณาติ โสเตน สพฺพํ ปสฺสติ จกฺขุนา น จ ทิฏฺฐํ สุตํ ธีโร สพฺพํ อุชฺฌิตุมรหติ ฯ |๓๖๖.๕๐๑| จกฺขุมสฺส ยถา อนฺโธ โสตวา พธิโร ยถา ปญฺญาวสฺส ยถา มูโค พลวา ทุพฺพโลริว อถ อตฺเถ สมุปฺปนฺเน สเยถ มตสายิกนฺติ ฯ มหากจฺจายโน เถโร ฯ