๗. ภัททิยกาฬิโคธาปุตตเถรคาถา

๘๔๘ฯลฯ ถือการฉันหนเดียวเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๔๙ฯลฯ ถือการฉันในบาตรเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๕๐ฯลฯ ถือการห้ามอาหารที่เขานำมาถวายภายหลังฉันเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๕๑ฯลฯ ถือการอยู่ป่าเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๕๒ฯลฯ ถือการอยู่โคนไม้เป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๕๓ฯลฯ ถือการอยู่กลางแจ้งเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๕๔ฯลฯ ถือการอยู่ป่าช้าเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๕๕ฯลฯ ถือการอยู่ในเสนาสนะตามที่ท่านจัดให้เป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๕๖ฯลฯ ถือการนั่งเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๕๗ฯลฯ มีความปรารถนาน้อย มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๕๘ฯลฯ มีความสันโดษ มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๕๙ฯลฯ ชอบสงัด มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๖๐ฯลฯ ไม่คลุกคลีด้วยหมู่คณะ มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

๘๖๑ข้าพระองค์มีนามว่าภัททิยะ เป็นโอรสของพระนางกาฬิโคธา ปรารภความเพียร มีความเพียรต่อเนื่อง ยินดีในอาหารที่บิณฑบาตได้มา ไม่มีความยึดมั่น เพ่งพินิจอยู่

๘๖๒ข้าพระองค์ได้ละทิ้งจานทองคำลวดลายวิจิตร หนักร้อยปละมาใช้แทนบาตรดิน นี้เป็นการอภิเษกครั้งที่สอง {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๔๘๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๑๖. วีสตินิบาต] ๘. อังคุลิมาลเถรคาถา

๘๖๓เมื่อก่อน ข้าพระองค์มีหมู่ทหาร ถือดาบคอยคุ้มครองรักษาอยู่ในพระนคร ซึ่งมีป้อมและซุ้มประตูอย่างแข็งแรง ซึ่งแวดล้อมด้วยกำแพงเป็นวงกลม สูงลิ่ว อยู่อย่างหวาดระแวง

๘๖๔บัดนี้ ข้าพระองค์มีนามว่าภัททิยะ เป็นโอรสของพระนางกาฬิโคธา เป็นผู้เจริญ ไม่หวาดระแวง ละความหวาดกลัวภัยเสียได้ มาสู่ป่า เพ่งพินิจอยู่

๘๖๕ดำรงมั่นอยู่ในกองศีล เจริญสติและปัญญาอยู่ ได้บรรลุความสิ้นสังโยชน์ทั้งหมดแล้ว โดยลำดับ