๔. ทันติกาเถรีคาถา

๔๘เราออกจากที่พักกลางวันบนภูเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นช้างลงสู่แม่น้ำแล้ว ขึ้นที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา

๔๙นายควาญช้างถือขอแล้ว ร้องบอกว่า จงเหยียดเท้าออก ช้างเหยียดเท้าออกแล้ว นายควาญช้างจึงขึ้นขี่ช้าง

๕๐เราเห็นช้างที่ไม่เคยได้รับการฝึก ครั้นได้รับการฝึกแล้ว ตกอยู่ในอำนาจของมนุษย์ทั้งหลาย ภายหลังแต่ได้เห็นช้างนั้น เราจึงเข้าป่า ทำจิตให้เป็นสมาธิเพราะกิริยาช้างนั้นเป็นเหตุ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๕๖๒}