Scripture · Other items in this volumeเล่ม ๒๗
๔. มณิโจรชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
Front matter of the printed edition
๔. มณิโจรชาดก (๑๙๔) ว่าด้วยพระเจ้าอธรรมิกราชลงโทษโจรลักแก้วมณี (นางสุชาดาเห็นคหบดีโพธิสัตว์ถูกเฆี่ยน รำลึกถึงคุณแห่งศีลของตนแล้ว จึงกล่าวว่า)
เทวดาทั้งหลาย ไม่มีหรือไม่อยู่เป็นแน่ เมื่อมีกิจเห็นปานนี้เกิดขึ้น เทวดาทั้งหลายก็พากันไปค้างแรมเสียแน่ อนึ่ง ท่านผู้รักษาโลกก็ไม่มีอยู่ในโลกนี้แน่นอน เมื่อคนทุศีลทั้งหลายกระทำกรรมอันหยาบช้าอยู่ คนทั้งหลายผู้ห้ามปรามก็ไม่มีแน่นอน (ท้าวสักกะถวายโอวาทแก่พระราชาว่า)
ในรัชสมัยของพระราชาผู้ไม่ทรงธรรม ในกาลไม่สมควรตก ฝนก็ตก ในกาลสมควรจะตก ฝนก็ไม่ตก พระราชาผู้ไม่ทรงธรรม จุติจากโลกสวรรค์ พระราชาพระองค์นั้นถูกทำลายแล้ว เพราะเหตุแห่งความชั่วมีประมาณเท่านี้แน่นอน มณิโจรชาดกที่ ๔ จบ @เชิงอรรถ : @ คำว่า เทวดาทั้งหลาย ในที่นี้ หมายถึงเทวดาผู้คอยดูแลคนมีศีล และห้ามปรามคนทำชั่ว @(ขุ.ชา.อ. ๓/๘๗/๑๖๓) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๘๗}