๑. โสมทัตตชาดก

๑๒๑พ่อเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่เป็นนิตย์ ได้กระทำความเพียรอยู่ในป่าช้าที่ชื่อพีรณถัมภกะตลอดทั้งปี ครั้นเข้าสู่ที่ประชุมบริษัทกลับพูดอีกอย่างหนึ่ง ความเพียรป้องกันผู้ปราศจากปัญญาไม่ได้ (พราหมณ์ผู้เป็นบิดากล่าวว่า)

๑๒๒พ่อโสมทัตต์ ขึ้นชื่อว่าผู้ขอย่อมได้ผล ๒ อย่าง คือ (๑) ไม่ได้ทรัพย์ (๒) ได้ทรัพย์ เพราะว่าการขอมีสภาพเช่นนี้เป็นธรรมดา โสมทัตตชาดกที่ ๑ จบ