๘. กูฏวาณิชชาดก

๑๓๕การที่ท่านคิดฉ้อฉลตอบบุคคลผู้ฉ้อฉลเป็นการคิดที่ดีแล้ว การโกงตอบบุคคลผู้โกงท่านกระทำตอบแล้ว ถ้าหนูทั้งหลายพึงเคี้ยวกินผาลได้ ทำไมนกเหยี่ยวทั้งหลายจะพึงเฉี่ยวเด็กไปไม่ได้

๑๓๖ด้วยว่า คนโกงโกงตอบคนโกงมีอยู่มากในโลก คนอื่นผู้ล่อลวงตอบคนล่อล่วง ก็มีอยู่เหมือนกัน ท่านผู้มีบุตรหาย ท่านจงให้ผาลแก่คนที่มีผาลหายเถิด ขอคนผู้มีผาลหายอย่าได้ลักพาบุตรของท่านไปเลย กูฏวาณิชชาดกที่ ๘ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๐๐}