๑๐. มหาปิงคลชาดก

๑๗๙ชนทั้งมวลถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียน เมื่อพระองค์สวรรคตแล้ว ประชาชนพากันยินดี นายทวารบาล พระเจ้าปิงคละผู้มีพระเนตรไม่ดำ เป็นที่รักของท่านหรือ ทำไมท่านจึงร้องไห้ (ยามรักษาประตูกล่าวทูลตอบว่า)

๑๘๐พระเจ้าปิงคละผู้มีพระเนตรไม่ดำ เป็นที่รักของข้าพเจ้าก็หาไม่ แต่ข้าพเจ้ากลัวการเสด็จกลับมาของพระองค์ พระองค์เสด็จไปจากที่นี้แล้ว จะต้องเบียดเบียนพญามัจจุราช เขาถูกพระองค์เบียดเบียนแล้ว พึงนำพระองค์กลับมา ณ ที่นี้อีก (พระโพธิสัตว์ตรัสปลอบยามรักษาประตูว่า)

๑๘๑พระเจ้าปิงคละนั้นถูกถวายพระเพลิง ด้วยฟืน ๑,๐๐๐ เล่มเกวียน พระอัฐิก็สรงด้วยน้ำตั้ง ๑๐๐ หม้อ สถานที่ถวายพระเพลิงนั่นเล่าก็ล้อมไว้แล้ว ไม่ต้องกลัว เสด็จมาไม่ได้หรอก มหาปิงคลชาดกที่ ๑๐ จบ อุปาหนวรรคที่ ๙ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๑๓} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๒. ทุกนิบาต] ๑๐. สิงคาลวรรค ๒. สุนขชาดก (๒๔๒) รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อุปาหนชาดก ๒. วีณาถูณชาดก ๓. วิกัณณกชาดก ๔. อสิภูตาชาดก ๕. วัจฉนขชาดก ๖. พกชาดก ๗. สาเกตชาดก ๘. เอกปทชาดก ๙. หริตมาตชาดก ๑๐. มหาปิงคลชาดก