๑. สังกัปปราคชาดก

๑อาตมาถูกลูกศรคือกิเลสอาบยาพิษคือราคะ ซึ่งเกิดจากความดำริถึงกาม ลับที่หินคือวิตก อันนายช่างศรยังมิได้ขัดถูให้เกลี้ยงเกลา

๒ยังมิได้ดึงสายธนูให้พ้นหมวกหูข้างขวาของคันธนู ยังมิทันได้ติดขนปีกนกยูงเป็นต้น แทงเข้าที่หัวใจทำความเร่าร้อนไปทั่วสรรพางค์กาย

๓อาตมามิได้เห็นบาดแผลที่ถูกแทง และเลือดที่ไหลออกจากบาดแผลเลย ตลอดเวลาที่ไม่ได้อบรมจิตด้วยอุบายอันแยบคาย อาตมาได้นำทุกข์มาให้แก่ตนเสียเอง สังกัปปราคชาดกที่ ๑ จบ