๑. จูฬกุณาลชาดก

คราวใด มองไม่เห็นทรัพย์ของชายที่พอจะถือเอาได้ ก็ละทิ้งเขาไปเสียโดยง่ายเหมือนคนข้ามฟาก พอถึงฝั่งก็ทิ้งแพไปเสีย {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๗๔} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๑๒. ทวาทสกนิบาต] ๑. จูฬกุณาลชาดก (๔๖๔)

หญิงเปรียบเหมือนยางเหนียว กินทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนเปลวไฟ มีมายาแรงกล้าเหมือนแม่น้ำที่มีกระแสเชี่ยว เพราะว่า หญิงเหล่านั้นคบได้ทั้งชายคนรักและมิใช่คนรัก เหมือนเรือจอดได้ทั้งฝั่งนี้และฝั่งโน้น

หญิงเหล่านั้นมิใช่เป็นของชายคนเดียวหรือสองคน เหมือนร้านตลาดที่แผ่กว้างแก่คนทั่วไป ชายใดสำคัญหญิงเหล่านั้นว่าเป็นของเรา ชายนั้นเท่ากับใช้ตาข่ายดักลม

แม่น้ำ หนทาง โรงสุรา สภา และบ่อน้ำดื่มเป็นฉันใด ธรรมดาหญิงในโลกก็ฉันนั้น ขอบเขตของหญิงเหล่านั้นไม่มีเลย

หญิงเหล่านั้นเสมอด้วยไฟกินเปรียง (น้ำมัน) อุปมาด้วยหัวงูเห่า เลือกกินแต่ของที่ดีเลิศ เหมือนโคเลือกเล็มแต่หญ้าอ่อนๆ ในภายนอก

ไฟกินเปรียง ๑ ช้างสาร ๑ งูเห่า ๑ กษัตริย์ผู้ได้รับมุรธาภิเษกแล้ว ๑ หญิงทั้งปวง ๑ ทั้ง ๕ อย่างนี้ นรชนพึงคบหาโดยความระมัดระวังเป็นนิตย์ เพราะว่า อัธยาศัยของทั้ง ๕ นั้นแลรู้ได้ยาก

หญิงที่มีรูปงามยิ่งนัก ๑ หญิงที่ชายจำนวนมากพอใจ ๑ หญิงผู้ชำนาญในการฟ้อนรำขับร้อง ๑ หญิงผู้เป็นภรรยาของชายอื่น ๑ หญิงที่เห็นแก่ทรัพย์ ๑ หญิงทั้ง ๕ จำพวกเหล่านี้ ชายไม่ควรคบหาเลย จูฬกุณาลชาดกที่ ๑ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๗๕}