คนต9างดาวซึ่งไดรับอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรจะตองขอรับ ใบสำคัญถิ่นที่อยู9จากอธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายไวเป1นหลักฐาน ภายในเวลา สามสิบวันนับแต9วันที่ไดรับแจงจากพนักงานเจาหนาที่เป1นลายลักษณ0อักษร ที่คนต9างดาวอายุต่ำกว9าสิบสองป2ไดรับอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักร ผูใชอำนาจปกครองหรือผูปกครองตองขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ในนามของคนต9างดาวผูนั้น ในการนี้ อธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะออกใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหต9างหาก หรือรวมกันกับ ผูใชอำนาจปกครองหรือผูปกครองก็ได สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ถาไม9ขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ในระยะเวลาตามวรรคหนึ่ง คณะกรรมการอาจสั่งระงับ การอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรเสียได เช9นนี้การผ9อนผันใหอยู9ในราชอาณาจัรตาม มาตรา ๔๑วรรคหาหรือมาตรา ๔๕วรรคสองเป1นอันสิ้นสุด ผูขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตองเสียค9าธรรมเนียมตามอัตราและหลัเกณฑ0ที่กำหนดใน กฎกระทรวง

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2522 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับรวมการแก้ไข) · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:7f2a557baadc · 2026-08-24

พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา ๔๗