คนต9างดาวซึ่งเคยเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรแต9ไม9มีหลักฐานการ แจงออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเขามาอีก หรือมีหลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักร เพื่อกลับเขามาอีกแต9มิไดกลับเขามาภายในเวลาที่กำหนดตามมาตรา ๔๘หากประสงค0จะกลับเขามา สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา มีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรตามเดิม ใหยื่นคำขอตามวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวงเพื่อพิจารณา อนุญาตเมื่อคณะกรรมการพิจารณาแลวเห็นว9า คนต9างดาวผูนั้นมีเหตุผลและขอแกตัวอันสมควรทั้ง ไม9เป1นผูมีลักษณะตองหามตามมาตรา ๑๒และมาตรา ๔๔จะอนุญาตใหคนต9างดาวผูนั้นมีถิ่นที่อยู9ใน ราชอาณาจักรต9อไปโดยความเห็นชอบของรัฐมนตรีก็ไดแต9ตองขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหม9 ในระหว9าง การขออนุญาตใหนำมาตรา ๔๕วรรคสองมาใชบังคับโดยอนุโลม บทบัญญัติในมาตรา ๑๒เฉพาะความใน

(๑) ในส9วนที่เกี่ยวกับการตรวจลงตรา หนังสือเดินทางหรือเอกสารใชแทนหนังสือเดินทางและความใน(๒)

(๓) และ(๙) มิใหนำมาใชบังคับ แก9กรณีตามวรรคหนึ่ง ผูขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหม9ตามวรรคหนึ่ง ตองเสียค9าธรรมเนียมตามอัตราและ หลักเกณฑ0ที่กำหนดในกฎกระทรวง

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2522 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับรวมการแก้ไข) · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:7f2a557baadc · 2026-08-24

พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา ๕๑